ANTÓN GARCÍA FERNÁNDEZ CONVERSA SOBRE ROCK E LEMBRANZAS CON JORDI SIERRA I FABRA

Entre as miñas mellores lembranzas de cativo e adolescente atópanse as moitas ocasións nas que o escritor Jordi Sierra i Fabra, amigo de meus pais dende hai décadas, viña a Vigo por calquera razón e pasaba sempre pola nosa casa. O propio Jordi sabía que entón eu ía aproveitar eses momentos para facerlle todo tipo de preguntas en especial sobre os meus adorados Beatles. Porque, claro, eu xa tiña lido moitas das novelas de Jordi (clásicos como El último verano miwok, Campos de fresas ou Malas tierras), pero coñecía tamén a súa faceta como crítico e historiador do rock. E para min naqueles intres esa faceta tiña aínda máis interese ca  a súa literatura, pois xa lera con devoción El joven Lennon (unha novela de temática beatlemana que me causaba tal fascinación que eu mesmo quería ser ese xove Lennon), o Diccionario de los Beatles (o primeiro libro deste estilo xamais publicado, e con moito material gráfico da colección persoal de Jordi) ou o Diario de los Beatles (obra magna para min importantísima neses anos previos a internet). Pola casa de meus pais andaban tamén as enciclopedias do rock e o pop de milleiros de páxinas escritas sen axuda de ningún tipo polo propio Jordi, así que para min era tan novelista como historiador rockeiro.

E todas esas lembranzas xurdiron de novo cando escoitei que Jordi viña de publicar, a finais de 2024, Mis años rockeros (Ed. Sílex), un volume de memorias no que fala en primeira persoa de todo o que viviu ao longo dos anos nos que dirixiu revistas musicais da importancia de Disco Exprés ou Popular 1, algunhas das cales mesmo fundou ou cofundou. O libro trata en profundidade a relación de Jordi co mundo do rock, en especial nos anos setenta, antes de que diminuíse o seu labor musical cando decidiu converterse en escritor de novelas. As súas páxinas están cheas de anécdotas (mentres lía o libro lembrei ao propio Jordi contando moitas delas de viva voz durante esas visitas a Vigo cando eu era neno) e o libro é moi recomendable non só por relatar as vivencias de Jordi, senón tamén por reflexionar sobre a historia do rock en España e a súa relación moitas veces tensa coa prensa escrita.

Hai unhas semanas tiven a oportunidade de gravar unha longa conversa con Jordi sobre Mis años rockeros para un novo episodio do podcast literario que presento na miña canle de YouTube, El Envés de la Página, e supuxo para min un indescritible pracer poder parolar con el sen límites de tempo. O resultado déixovolo nesta ligazón agardando que vos interese, pero por riba de todo, recomendando que procuredes e leades este magnífico libro de Jordi.

ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

Conversa arredor de "Sentado diante da fiestra" na Asociación Évame-Oroza. Xaneiro 2025

 

Que o libro Sentado diante da fiestra dá moito para conversar é un feito.

Así o considerou Xabier Romero, director da Editorial Elvira e presidente da Asociación Évame-Oroza e decidiu que fixésemos unha palestra arredor dalgúns temas que se tratan nesta compilación de artigos.

Os tres participantes no acto

Isto levounos á sede da Asociación a María Xosé Porteiro, escritora, xornalista e activista cultural (á que tanto quero), ao propio Xabier e a min para conversar.

Foi un acto entrañable, dirixido por Mª Xosé, no que interveu Susi Fernández, a miña muller, e algúns dos presentes entre o público.

Moi feliz por estar máis dunha hora falando da miña vida, dos meus obxectivos, de cultura, da sociedade e de literatura, esa arte que tanto nos encanta.

 

O acto foi recollido en audio e, embaixo, está reproducido para todos e todas as seguidoras deste blog-revista.

 

PACO ABRIL E ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO DIALOGAN SOBRE LITERATURA NA LIBRERÍA "LA OREJA VERDE" EN XIXÓN

 

Da esquerda á dereita: Paco Abril, Lorena Fernández e García Teijeiro

Como indica o cartel, o encontro dentro do programa de librerías Afinidades Electivas, celebrouse en Xixón un acto marabilloso arredor da literatura (conto e poesía) e a súa relación coa infancia.

Tivo lugar  na librería La Oreja Verde, que dirixe unha muller creativa, eficiente e amante da cultura como é Ana López Chicano.

 

Antonio García Teijeiro e Ana López Chicano

Paco Abril, un artista total, un estudoso da literatura, activista cultural, escritor necesario, organizador de proxectos arredor da lectura, guionista, articulista, creador plástico e moitas cousas máis é un referente da LIX española e interveu xunto a Antonio García Teijeiro para falar das súas obras respectivas.

 

Paco Abril no acto

O acto estivo presentado e moderado por unha muller extraordinaria, Lorena Fernández, violinista e especialista en didáctica da música e da pedagoxía, que desenvolveu o seu labor dunha maneira rica e acaída ao que alí se expuso.

Foi un tempo espectacularmente afectivo, crítico e cheo de literatura.

Houbo lectura de contos, de poemas e o público saíu entusiasmado.

 

Antonio G. Teijeiro le un poema de "Poemar o mar"

Canto se botan en falta momentos así! Minutos para construír, para salientar a palabra literaria, para animar a que se lea poesía, para que se conten contos, para valorar o libro como ferramenta esencial nos tempos que corren.

Falouse de todo isto e máis. As propias experiencias coa literatura de fondo estiveron presentes e o clima que se respirou na librería foi de emoción, interese e agarimo.

 

 

Paco Abril mostra un suplemento cultural que dirixía

 Temos que felicitarnos porque proxectos coma este sexan promovidos polo Ministerio de Cultura e porque as librerías sexan o lugar que os acollan.

Nas bibliotecas e nas librerías o libro é o protagonista do lugar, está próximo ao lectorado e convértese en protagonista que, co seu silencio aparente, está a chamarnos para que nos acheguemos a el e poidamos gozar da literatura.

 

Como non podería ser doutro xeito, Versos e aloumiños non dubidou da necesidade de gravalo en audio e de poñelo á disposición das e dos interesados para que poidan vivir a maxia alí creada.

NOEMÍ VILLAMUZA E ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO CONVERSAN SOBRE POESÍA E ILUSTRACIÓN EN "LIBROS PARA SOÑAR"

Noemí explica la génesis de la ilustración de "Os ecos do vento"

AFINIDADES ELECTIVAS. Encuentro con Noemí Villamuza en la librería Libros para soñar, en Vigo, viernes día 27 de septiembre de 2024.

 

Fue un encuentro maravilloso. Noemí Villamuza es una persona entrañable, inteligente y de un nivel plástico -siempre con su lápiz- muy alto.

No la conocía personalmente, pero que haya sido la ilustradora de mi libro Os ecos do vento/ Los ecos del viento supuso un honor para mí. Realzó, sin lugar a dudas, mi proyecto poético.

Muestras de los bocetos de la ilustración del poemario

Me encantó su trabajo en el libro con unas imágenes: infancia, adolescencia, madurez de las mujeres (y niñas) muy bien pensadas y ejecutadas y me sentí muy próximo a su visión de mis poemas,

Me encantó su trabajo (infancia, adolescencia, madurez) y me sentí muy próximo a su visión de mis poemas,

 

Noemí Villamuza

 De Noemí Villamuza supe que disfrutaba dibujando, que se fue desde su Palencia natal a estudiar Bellas Artes a Salamanca (que era tal su pasión por dibujar que entró en la Facultad sin pasar por academias de dibujo), que vive en Barcelona desde 1998, que utiliza bicicleta y metro por la ciudad, que ilustra, que hace novela gráfica, que ha dado clases de ilustración en centros como la Escuela Massana, la Escola de la Dona o la Escuela Superior de Diseño de la BAU.

Que tiene libros publicados en diversos países, muchos reconocimientos y premios y que es habitual en talleres escolares y bibliotecas.

Otro momento del acto

Y coincido con ella en que “para ilustrar bien hay que leer (lo mismo digo yo para escribir). Cuanto más lees, más grande se hace tu imaginación”.

Me encantó su trabajo (infancia, adolescencia, madurez) y me sentí muy próximo a su visión de mis poemas,

“Y sí, Noemí, la poesía sí deber ser ilustrada, porque si quien lo hace en un/una poeta de la imagen, está haciendo poesía que emociona y comunica a través de lo que se dibuje”.

El público llenó la librería y salió muy satisfecho del acto

A continuación Versos e aloumiños recoge la totalidad del acto, presentado por Paz Castro, en un audio para nuestros lectores e lectoras.

Un agradecimiento muy especial a la Editorial Kalandraka y a las libreras Sandra y Carmela por todo el cariño que pusieron para que el acto tuviese toda la brillantez que tuvo.

De izq. a dcha. Carmela, Noemí, AGT y Sandra al finalizar el acto

LETRAS GALEGAS: "Luísa Villalta, voz e compromiso con música e palabras."

 

Como se di moi ben na contracapa do magnífico Luísa Villalta, melodía de palabras, escrito por María Canosa e editado por Edicións Xerais, na colección Merlín (Letras Galegas), “Luísa Villalta foi unha muller conectada coa vida, e fixo desta un espazo máis amable que encheu de beleza e compromiso.

A Luísa Villalta adícaselle o Día das Letras Galegas 2024 pola súa inestimable achega literaria e cultural: foi unha visionaria, unha modernizadora da poesía e do teatro, pero tamén unha congruente defensora das nosas raíces e da nosa historia.

Ademais, destacou na súa faceta musical como violinista: a música e a literatura conflúen na súa obra e conforman un estilo propio e orixinal. A docencia, entendida como un saber xeral, e a loita por que a xustiza e a igualdade habiten en todos os ámbitos, foron outros dos intereses da autora.

Luísa Villalta foi emoción e compromisa nunha mesma voz, esa que prestou a tantas causas para poderen ser escoitadas”.

Non se pode explicar mellor tanto o espírito literario-musical como social como o fai este texto. Por iso, fago miñas estas magníficas palabras.

 

Deseguido, un poema da nosa autora, contido no seu poemario En concreto, co que Versos e aloumiños homenaxea unha poeta que sempre nos emocionou.

 

 

A ESTACIÓN

 

Onda nós nunca pasan os trens.

Só chegan ou parten.

Por iso tamén somos nós

a nosa última estación

o noso amor definitivo.

 

Así podemos marchar

no único sentido posíbel

ou esperar o avalo dos viaxeiros

para sentirnos expandidos nas miradas extrañas

que chegan arrastrando as bambalinas do mundo.

 

Onde nós non hai nunca outro destino

que ser un anónimo fin

ou un glorioso comezo.

 

Máis alá

máis alá somente o mar

e a incertidume da luz

o extremo

o abismo

o espello detido en nós.

Antonio García Teijeiro cos irmáns Cunha nunha fermosa velada na librería Versus

 

Antonio García Teijeiro, Alberto Cunha e Andrés Cunha na Librería Versus

Foi un acto fermosísimo o vivido na Librería Versus, unha librería de referencia en Vigo, que Sabela leva con gran paixón e moitísima intelixencia e dedicación.

Feliz, moi feliz de volver aos seus andeis e mesas ateigados de bos libros.

Mesturar música e poesía é algo sublime.

Exaltación da palabra escrita, oral e enchela de música.

A conversa entre Antonio García Teijeiro e Alberto Cunha, con Andrés Cunha á guitarra foi emocionante. 

    

Noa García Garrido le un poema de seu despois de expór a súa experiencia docente

       Había moito agarimo no que alí se dixo e cantou: recitado de poemas, cancións admirables (Cantares, de Serrat, Aí vén o maio, de L.E. Batallán, Se falases de min, de Paco Ibáñez…), exposicións de experiencias poéticas no ensino e moitas cousas máis: Alba Piñeiro e Noa García Garrido contaron algunhas cousas das que fan no solitario día a día nos seus centros.

Alba Piñeiro lendo un poema cun alumno

Son moi grandes os irmáns Cunha. Teñen un corazón que non lles cabe no peito. Loitando pola Asociación Cultural de Casablanca, facendo barrio. Pura humanidade.

Eu sentinme moi feliz polo ambiente que alí se creou e o público quedou enormemente satisfeito e desfrutou do acto.

Alberto Cunha interpretando unha canción con Andrés á guitarra
 

Versos e aloumiños non podía permanecer á marxe. A velada foi gravada en audio e aquí embaixo podédela escoitar e, seguro, gozar.

AUDIO DA PRESENTACIÓN DE "Maestros de la felicidad", de RAFAEL NARBONA no CLUB FARO DE VIGO + Vídeo con reseña de A.G:T.

 

Un momento da conversa entre Antonio García Teijeiro e Rafael Narbona

O pasado 10 de abril no Club FARO DE VIGO tiven a fortuna de presentar unha persoa e un libro excepcionais.

O prestixioso escritor, crítico literario e periodista cultural, que foi profesor de filosofía, Rafael Narbona mantivo comigo unha interesantísima conversa arredor do seu libro Maestros de la felicidad. De Sócrates a Viktor Frankl, un viaje único por la historia de la filosofía, editado por Roca Editorial.

 

Rafael Narbona no CLUB FARO

Maestros de la felicidad é , ante todo, un libro sobre a esperanza. Pretende confortar, serenar e curar; ou sexa, exaltar a vida.

Cando rematas de ler esta marabillosa obra, un sente o optimismo e a forza interior para abandonar os intres máis escuros e chegamos a comprender a lucidez nos nosos actos.

É un percorrido polas distintas etapas da historia da filosofía dende o punto de vista do autor, de quen descubrimos emocionantes fragmentos da súa vida que nos animan a superar os atrancos que sufrimos dun xeito optimista como el foi superándoos a través dos anos.

A conversa foi gravada en audio e Versos e aloumiños preséntaa completa para desfrute das e dos nosos lectores.

Podedes ver ademais o vídeo cunha reseña miña sobre Maestros de la felicidad, que fixen para a canle de Antón García Fernández, incluída na sección El envés de la página.

PRESENTACIÓN DO POEMARIO "Os ecos do vento", na Libraría Lume na Coruña

Se a presentación de “Os ecos do vento” en Vigo foi marabillosa, a celebrada na Libraría Lume, na Coruña, non foi menos.

Chus Fernández na súa intervención

De novo, os ecos dos poemas desas mulleres que eu escollín para o poemario brillaron nun ambiente magnífico. Gabriela, Mistral, Cecilia Pisos, Mecedes Calvo e as demais acompañaron a senllos discursos de Chus Fernández e de Xosé Cobas, quen volveu explicar dende a súa óptica as fermosas ilustracións de Noemi Villamuza.

Chus Fernández salientou a miña traxectoria poética e falou moi positivamente do poemario nas tres vertentes do mesmo: os poemas, as ilustracións e a edición coidada e con gusto de Kalandraka Editorial.

Xosé Cobas fala dunha das ilustracións do libro

Sentinme, unha vez máis, moi ben acompañado por estas persoas que souberon crear interese pola obra e provocaron unha velada moi cálida.

Moitas grazas a todas e todos por partillar un tempo precioso arredor da poesía.

Aquí embaixo podedes escoitar o acto na súa integridade.

Pequena crónica de "POLAVILA DOCAMPO" na memoria de Xabier P. Docampo. Vídeo intervención de Antonio G. Teijeiro

 

O pasado venres, día 5 de abril, no Fórum Metroplitano, A Coruña, tivo lugar un acto fermosísimo: POLAVILA XABIER P. DOCAMPO, na memoria do grande escritor, Xabier Docampo, que ese día cumpriría 78 anos.

Amigas e amigos, institucións, asociacións e particulares foron a base dunhas horas de intensa emotividade, nunha gala baixo a dirección de MªÁnxeles Roca, Paula Carballeira e Chus Fernández.

Unha exposición bibliográfica sobre o querido autor, coas adhesións recibidas das bibliotecas escolares, unha sesión de contacontos para público familiar (Vouche contar un conto) ou a lectura pública e continuada de Catro cartas, un dos seus libros, por parte de amizades de Xabier.

 

Lectura de "Catro cartas"

E a partir das 20:00, comezou a Gala PolaVila Docampo, no auditorio, conducida maxistralmente por Paula Carballeira, Isabel Risco e Lois Pérez.

Paula, Isabel e Lois

Iniciouse cun pequeño vídeo no que escoitamos unhas palabras de Xabier. Emocionante velo e escoitalo.

Xabier P. Docampo

Tras a presentación a cargo das presentadoras (+Lois), Paco Martín, Fina Casalderrey e Xavier Senín falaron do homenaxeado con moito agarimo e emoción.

 

Xavier, Fina e Paco

Deseguido, Daniel Puente Bello, fillo do escritor, leu os poemas do libro Mans, apoiado nunhas marabillosas fotografías súas, nun emotivo silencio.

 

Dores Tembrás, Antía Otero e Antonio García Teijeiro (Yolanda Castaño non puido asistir) leron poemas das súas obras.

 

Dores, Antonio e Antía

De novo, lecturas de textos de Xabier, nas voces de amizades como Francisco Fernández Naval, Mercedes Queixas, Irene Penas e Concha Blanco.

 

Chisco, Mercedes, Irene e Concha

A marabillosa Gala rematou cunha rolda de contos de medo de Lois Pérez, Antonio Reigosa, María da Pontragha e Paula Carballeira.

Uxía, a nosa gran cantora, puxo a súa voz para emocionarnos coas súas cancións. Xunto a boa parte dos participantes e co público posto en pé cerrouse o acto cantando entre todos "O carro" de Manuel María (Fuxan os ventos).

Uxía

E o cartel marabilloso, que anunciou esta homenaxe, foi obra do enorme ilustrador Xosé Cobas.

Un acto inesquecible para os que alí estivemos na honra e na lembranza dunha persoa irrepetible. Imposible esquecer o que ese serán vivimos.

Parabéns ás organizadoras, porque o seu labor foi lucido e eficiente.

 

 

No vídeo que segue a estas palabras, podedes ver a miña intervención emocionada con dous poemas de Se falases de min (Cando caen as follas) e de Poemar o mar.

O acto serviu para atopar e abrazar os amigos e amigas, porque as distancias entre nós 

non nos permiten un contacto directo. Nestas situacións a emoción e os afectos 

estiveron presentes en boa parte dos reencontros.

Mercedes Queixas, Ánxeles Roca, AGT e Antonio Reigosa

 

AUDIO DA PRESENTACIÓN DO POEMARIO "OS ECOS DO VENTO", DE ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO

 

Coa Libraría Cartabón completamente ateigada de xente, presentouse  o poemario, Os ecos do vento, editado por Kalandraka Editora, nun ambiente de distensión e alto contido lírico e estético.

Introduciu o acto Paz Castro, de Kalandraka, e deseguido Alba Piñeiro falou dos poemas cunha enorme claridade e nun ton afectivo que cativou o auditorio. Fermosa a súa intervención.

Non menos fermosa e interesante foi a disertación sobre as ilustracións de Noemí Villamuza que fixo o prestixioso ilustrador galego, Xosé Cobas, explicando a súa visión estética sobre o labor da ilustradora.

Para rematar o acto, Antonio García Teijeiro, autor dos poemas, explicou a xénese do libro e leu diversos poemas tanto do poemario coma dalgunhas poetas homenaxeadas nel.

 

Un acto fermoso, cheo de agarimo polas artes e as letras, que engaiolou o numeroso público.

 

Se queredes escoitar todo o que se dixo, tedes embaixo o audio do acto.

Grazas a Cartabón polas fotos.

AUDIO DA PRESENTACIÓN DO "CABRONARIO", DE CELSO EMILIO FERREIRO NO "CLUB FARO DE VIGO".

Da esq. á dereita, Xabier Romero, Xavier Ferreiro e Antonio G. Teijeiro.

O venres, día 23 de febreiro, presentouse no Club FARO DE VIGO (Auditorio do MARCO), o poemario (case) inédito de Celso Emilio Ferreiro.

Foi un acto entrañable e reivindicativo.

Alí estabamos Xavier Ferreiro, fillo do poeta celanovés, Xabier Romero, director de Editorial Elvira/Luscofusco) e mais eu para falar destes poemas, recompilados nun libro.

Xabier Romero, Xavier Ferreiro e Antonio G. Teijeiro, antes de comezar o acto. (Foto José Lores. FdV)

O Cabronario é un volume precioso, que contén corenta e cinco poemas en castelán e catro en galego, que Celso escribiu nos anos 50/60 e 70, con Franco e o sistema como albo dos seus dardos envelenados e directos.

Poemas que lía na clandestinidade aos seus amigos, loxicamente impublicables na época, agás Al César enano, que viu a luz nun folleto alá en Caracas.

Poemas de resistencia cultural, persoal e política, contra unha ditadura represora, cruel que abafou España durante corenta anos.

Unha cuberta moi acaída ao contido do libro, obra de Xavier Magalhães e un Limiar (Limiar Cabreante) obra de Xavier Ferreiro, no que explica os poemas, clarexa certos personaxes e contextualiza o conxunto dos versos que nel podemos ler.

Poemas ferintes, feroces, maldicentes que expresan o estado de ánimo do poeta nese tempo tan negro da nosa historia.

 

O audio que segue a estas palabras é a presentación completa do acto e o recitado/lectura de varios poemas do libro.

Que vos preste, porque paga a pena escoitalo.