martes, 2 de junio de 2026

FAÍSCAS (31). Reflexións do poeta gaditano Jenaro Talens sobre o poema e a acción

 



En Versos e aloumiños gústanos reflexionar e axudar a facelo a todas e todos os que se achegan ao noso blog-revista.

 

Buscamos sentencias, afirmacións, palabras, en definitiva, de poetas que valoramos positivamente sobre o universo poético en xeral.

O importante, para nós, é conversar, provocar o pensamento amplo e crítico sobre os achegamentos da poesía na sociedade. Estes achegamentos son moitos e moi variados.

Acadar que cheguen ao máis profundo de cada lector ou lectora convértese nun obxectivo que sempre nos marcaremos.

 

Nesta entrega é o poeta e doutor en Filoloxía Románica, Jenaro Talens, un dos nosos poetas favoritos, que posúe unha ampla e coidada obra, quen nos fai pensar sobre a función do poema e a acción que pode promover.


Jenaro Talens (de crebas.gal)



Un poema nunca derrubará un muro, pero si pode facer que alguén asuma como necesaria a tarefa de intentalo coas súas propias mans.

Un poema é unha análise en estado bruto, sempre racionalizable a posteriori, e, como tal, unha proposta para a acción.

 

e engade o poeta nacido en  Cádiz en 1946, doutor en Filoloxía Románica:

 

O que non pode ser dito é o que un poema debe arriscarse a dicir.

                                                                          
                                                                                             
                                                                                   Do libro Poesía ¿Eres tú? (Ediciones Hiperión)





 


                                                                                                         

martes, 19 de mayo de 2026

ENTREVISTA - CONVERSA ENTRE ANTONIO VENTURA E ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO NO "VI ENCUENTRO INTERNACIONAL DEL LIBRO ILUSTRADO" (Cantabria)

Un momento da entrevista de Antonio Ventura a Antonio García Teijeiro



Os días 23/24/25 de abril de 2026 celebrouse en Cantabria o VI Encuentro Internacional del Libro ilustrado, organizado polo Grupo Peonza en Unquera.

Baixo o nome de Misterios de Tejos, houbo durante estes tres días unha enorme actividade consistente en encontros en centros educativos e residencias de maiores, conferencias, palestras, actuación musical e conversas.

Neste último apartado tiven a satisfacción de ser entrevistado polo escritor e editor Antonio Ventura, a quen xa coñecía dende bastante tempo e que publicara con el dous libros na colección Sopa de Libros da editorial Anaya: Os nosos versos e Caderno de fume.




O acto non puido ser máis entrañable. Antonio preguntoume pola miña obra, pola miña vida, lin varios poemas e rematamos o acto lendo a Celso Emilio Ferreiro.

Eu lin en galego o poema Longa noite de pedra e Ventura fíxoo en castelán.

Foi un acto entrañable que chegou ao público con emoción.

Aquí, embaixo, está o audio da conversa para todas e todos aqueles que lles interese.

Como é costume en Versos e aloumiños gravouse coa fin de que quen o desexe poida escoitar a entrevista na súa totalidade.








sábado, 18 de abril de 2026

FAÍSCAS (30) Unha reflexión de William Faulkner sobre a POESÍA

 



Moitos escritores e escritoras, filósofos e mesmo poetas levan reflexionando sobre o valor da poesía, a súa xénese, a súa presenza nos diversos momentos da historia; sobre o papel que deben desenvolver os e as poetas na sociedade en que viven.

Algúns dan definicións específicas; outros prefiren non definila .

Pero a poesía vive a través dos séculos e está presente no día a día se chamamos ás portas dos poemarios; os poetas non se agochan, viven preto de todos e todas nós.

E sempre están os versos abertos a seren partillados con quen os precisan.

Nesta faísca, podedes ler o que a tal efecto escribiu o gran novelista estadounidense, William Faulkner sobre ela.

Todo un símbolo do que debe ser a función dos e das poetas perante o seu compromiso co ser humano.


William Faulkner
Isto di Faulkner:


A voz do poeta precisa non só ser o rexistro do home, pode ser ademais un dos seus piares, os piares que o axudarán a resistir e prevalecer.


lunes, 30 de marzo de 2026

FAÍSCAS (29) : Así reflexiona JAIME SABINES sobre o que é para el a poesía.

 



Ai, a poesía, que necesaria é nestes tempos de loucura motivada polos de 

sempre: os bárbaros poderosos que buscan beneficio económico e de poder 

destruíndo vidas sen importarlles o máis mínimo!

Di o poeta mexicano Jaime Sabines que “La poesía sirve para sacar la flor de las cenizas”.

Noutro texto do mesmo autor podemos ler o seguinte:

 

O poeta mexicano Jaime Sabines (Foto Círculo de Poesía)


Más que una vocación, la poesía es un destino. En ella se encuentra un cincuenta o sesenta por ciento de oficio, de rigor, de disciplina. Un poeta es una gente “descarnada”, es decir, una persona que va por el mundo sin piel, con la carne viva. Por lo tanto, las cosas que suceden le afectan más que a otros. No tiene nada que lo cubra, que lo proteja, y entonces, como respuesta a la vida, se da a la poesía. Un ejercicio impúdico, en el que el hombre se tiene que desnudar para escribir. Darse totalmente en cuerpo y alma. Hay que tener el oído bien despierto, alerta los ojos y toda la piel al descubierto. El instante en que usted escribe es de verdadera comunión con las personas y con la vida. Hasta con los muebles y las cosas. Escribir es el verdadero sentido de la vida. La poesía es liberadora. Sobre todo de las tensiones humanas. Creo que uno es como una caldera que está ardiendo y que va aumentando la presión cotidianamente, hasta que explota o hasta que se le abren las válvulas. La poesía es una de las válvulas que tenemos para liberar la caldera de la presión que vivimos, tanto de la alegría como del dolor. Las palabras llegan. ¡Ellas llegan! ¡Muchas veces ellas llegan aunque no las llame, pero me doy cuenta al momento de escribir!

 

                                                                  (Do  libro Poesía ¿eres tú?. Ed. Hiperión





miércoles, 25 de marzo de 2026

Audio da presentación de POEMÁFOROS de Celso Emilio Ferreiro

 

De esq. a dereita: AGT, X. Ferreiro e Xabier Romero

Xa falamos nunha entrada anterior do novo poemario de Celso Emilio Ferreiro, Poemáforos, que, publicado por Elvira/Luscofusco, aparece na colección Moraima, dedicada a rescatar do esquecemento unha serie de poemas do poeta celanovés baixo o coidado do seu fillo Xavier Ferreiro.

 


Pois ben, o venres pasado, día 20, o libro foi presentado na Asociación Évame-Oroza e contou coa participación de Ferreiro, do editor Xabier Romero e de Antonio García Teijeiro.

 


Falouse do poeta, do seu compromiso con Galicia e coa poesía e léronse aforismos contidos no poemario.

 Como é habitual nestes casos, a palestra foi gravada en audio e Versos e aloumiños ofrécea a continuación.

Oxalá lles interese.