POEMA DE ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO DEDICADO A PACO IBÁÑEZ

 

Paco Ibáñez

                              A PACO IBÁÑEZ

                                             Todo en él es poesía  (AGT)                           

                                   

                                      Esa voz que rasga el aire

                                       y acompaña  una guitarra,

                                       ¿dice mentiras? ¿desaires?

                                       ¿o busca tibias mañanas?

 

                                       ¿Dicen mentiras las cuerdas

                                       o tal vez dicen verdades

                                       las cuerdas de esa guitarra?

                                       ¿O las mentiras son versos…

                                       canciones arinconadas,

                                       canciones con horizontes,

                                       canciones como miradas?

 

                                       En medio del viento muestras

                                       las razones del poeta.

                                       En medio del viento escondes

                                       las miserias y tristezas.

                                       La poesía es en tu boca

                                       más de todos

                                                          y…¡más nuestra!

 

                                                                                             

                                                                         ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO

 

Paco Ibáñez e Antonio García Teijeiro preparando unha actuación en Vigo (Foto de Anxo Cabada)

PACO IBÁÑEZ E ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO NO AUDITORIO MAR DE VIGO

 

Para non ser repetitivo, non vou falar máis do memorable concerto de Paco Ibáñez no Auditorio Mar de Vigo.

Nin tampouco da emoción que eu sinto cando o escoito interpretar as cancións baseadas nos meus poemas.

      Pero Versos e aloumiños ten a obriga de gardar momentos sonoros coma estes, que se poden escoitar co paso do tempo.

       Velaquí, no vídeo, dous momentos emocionantes para min con Paco no escenario.

Un deles, cantando eu a canción Pomba, na que o mestre me deixou só, a capela, con Paco facéndome unha segunda voz. Esqueceu de tocar a guitarra, moi pendente da letra.

No outro, a interpretación musical do poema Que ocorre na terra?, tan paseado polos escenarios de medio mundo en galego.

      Para que poidan ser desfrutados polos seguidores e seguidoras deste blog-revista, aquí quedan rexistrados nun vídeo excepcional.

Sede, iso si, comprensivos coa miña interpretación porque eu non sei cantar; porén, quen lle di que non ao mestre?

* Grazas a Helena Pérez polo envío de ambos os dous vídeos.

DE NOVO, PACO IBÁÑEZ CANTA EN VIGO E ENCHE DE EMOCIÓN O AUDITORIO DO MAR.

 

Paco Ibáñez durante o concerto, acompañado de Mario Mas (Foto de Susi Fernández)

De novo, Paco Ibáñez en Vigo. De novo volveu emocionar a tantos fieis seguidores que non o abandonamos nunca, porque forma parte das nosas vidas.

Próximo, crítico (ai, a teima do inglés!), irónico, agarimoso e ocorrente.

Feliz de sentir o cariño do público. Cheo de anécdotas, fixo rir á xente, animounos a cantar e encheu de emoción as butacas do Auditorio do Mar.

       Dezasete cancións interpretou neste concerto (tres delas en galego: Pomba, Que ocorre na terra? e a canción sobre o poema Inverno, de Celso Emilio Ferreiro, co título de Chove). Dúas máis en éuscaro, acompañado polo excelente acordeonista vasco, Joxan Goikoetxea.

Antonio García Teijeiro lendo a Oroza. (Foto de María Luisa Abad)

     

Brillou ao seu lado, coma sempre, o extraordinario guitarrista Mario Mas, man dereita do trobador, que fixo as delicias da concorrencia pola súa mestría e o seu agarimo polo artista.

       Despois, repasou moitos dos seus clásicos e puidemos gozar con Lorca, Machado, O Arcipreste de Hita, Quevedo, José Agustín Goytisolo ou Rafael Alberti entre outros.

       Por certo, especialmente emotiva foi a canción final deste último, A galopar, co público cantando entregado e eu compartindo con Paco e os músicos o escenario para poñer punto final a un memorable concerto.

       

Compartindo escenario con Paco Ibáñez (Foto de Anxo Cabada)

     A actuación de Paco Ibáñez en Vigo celebrouse grazas  ao empeño da Asociación Évame -Oroza e, en especial, do seu presidente Xabier Romero.

 

       Houbo un acto previo de homenaxe a Carlos Oroza, un dos grandes poetas orais da poesía española, no centenario do seu nacemento, coa proxección dun vídeo e a lectura dalgún dos seus poemas máis significativos e un a elo dedicado pola miña parte.

 

Todos galopando (foto de Susi Fernández)

       Ninguén saíu defraudado do Auditorio. A calidade humana e artística de Paco Ibáñez brillou, unha vez máis, moi preto do mar vigués.

 

UNHA FIN DE SEMANA ABRAIANTE ENTRE PACO IBÁÑEZ E JORDI SIERRA i FABRA

 

Con Paco Ibáñez e o libro Se falases de min

Foi unha fin de semana abraiante. Fixemos, iso si, 2.400 kms, ida e volta en coche.

Conduciu Xabier Romero, director de Editorial Elvira. Había un obxectivo principal: entregarlles a Paco Ibáñez e a Jordi Sierra i Fabra o meu novo libro Se falases de min.

Resultou unha aventura marabillosa. O venres agardábannos Paco e Julia na súa nova casa en Camallera (Girona).

 

Na casa de Julia e Paco

Sorprendeulles o libro. A súa edición recibiu mil parabéns. Notamos axiña a ledicia e o recoñecemento nas súas facianas. Deleitáronse coas pinturas de Xulio García Rivas e lendo algúns poemas díxome Paco: “Antonio, de aquí van saír unhas cancións”. Sei que o dixo de corazón, sentíndoo, pero non vai ser doado.

 

Julia e Paco follean o libro en presenza de Susi

Cantamos en galego fragmentos de Que ocorre na terra?, de Pomba e fixo especial fincapé nun tema que nos encanta aos dous: O vento dorme. Emocionouse cando lle lin “Palabras para…Paco”, un meu texto que figura no libro. Julia, tamén. 

Paco lendo Se falases de min

Gustáronlle, ademais, as palabras sobre a súa vida que Xabier escribiu no libro e que lle leu cun grande agarimo. Houbo aplausos, e a face de Paco era para desfrutar: tiña os ollos húmidos. Gabaron, e moito, a elegancia da edición “que fuxiu da vulgaridade” e cualificaron a Xabier de “valente” por atreverse a publicar un libro destas características. Chamamos a Xulio e tanto Paco como Julia felicitárono persoalmente a través do teléfono.

 

Xabier Romero le as palabras que escribiu na biografía no libro

Foi un xantar entrañable. Un xantar ateigado de luz, que nos fixo saír desa fermosa casa (aínda en recuperación) moito mellores do que eramos ao entrar. 

Paco, Julia, Antonio e Susi

Contounos que en Jaén, o día 28, cun público entregado (como ocorre sempre con el) cantou a Celso Emilio Ferreiro. Interpretou unha delicadísima canción, Chove, baseada nun poema do poeta celanovés e volveu referirnos a pena que lle quedou por non poderlla cantar a Moraima, a viuda do poeta, a quen lle presentamos nunha das súas visitas a Vigo. E non esqueceu salientar a importancia que Georges Brassens ten para el e recomendarnos que escoitásemos o cante jondo de El Chocolate.

Pódese pedir máis? Imposible.

  

Con Jordi Sierra i Fabra no seu cuarto de traballo en Barcelona

Ao día seguinte, quedamos co meu prezadísimo amigo Jordi Sierra i Fabra, unha persoa auténtica, creativa, xenerosa e moi interesante.

Tras dar unha volta por Monjuïc cos nosos grandes amigos Francesc Gómez e Margarita Cruells, fomos á Fundación que o escritor barcelonés  ten na cidade hai xa bastantes anos. 

En 

Susi e mais eu xa a coñeciamos, pero sempre é un pracer  visitala. Quen si quedou engaiolado foi o editor, Xabier Romero, a quen Jordi en persoa lle foi explicando a multitude de libros, de manuscritos das súas obras, de fotos, de obxectos varios que alí están expostos.

Vista do interior da Fundación Jordi Sierra i Fabra

 

Jordi é un verdadeiro personaxe, pero, ademais dun enorme escritor é, sobre todo, unha magnífica persoa.

Había xa ben anos que non estabamos xuntos (e con Antonia, a súa muller, aínda máis). Pero o agarimo, o respecto, a admiración mutua permanecen intactos.

Xantamos na súa casa e rimos, rimos moito coas súas ocorrencias e anécdotas sempre tan aqueladas e simpáticas. E meterse comigo xa forma parte do seu ritual. Eu gozo.

 

Jordi lendo e comentando o libro baixo a ollada risoña de Antonia

Entrar no seu domicilio resulta un verdadeiro luxo. Cheo dos seus libros, de cadros interesantes (Antonia é pintora), de figuras preciosas, de obxectos curiosos… sentímonos, unha vez máis, moi felices. Ao entrar no seu despacho, onde escribe cando non sobe a Vallirana, decote sentimos o espírito do grande escritor que é e o minucioso en todo o que fai.

 

Libros intercambiados

Mostrounos de novo uns exemplos de como é o seu proxecto literario. Dá gusto ver os seus guións trazados ao milímetro, máis ou menos extensos segundo a extensión da novela.

 

Na Fundación diante dun cadro que me engaiola

Agasallounos a Susi e a min os seus últimos libros -como fixo sempre- e volvemos cunha alfaia ben especial: o cómic dunha parte importante da súa vida, no que demostra a enorme humanidade que posúe. Debuxado por Carlos Moreno, cun guión seu e publicado pola Editorial Norma, El largo y tortuoso camino é un libro que hai que ler si ou si. Permítenos coñecer facetas da vida de Jordi ata ese intre descoñecidas.

 

Encantoulle Se falases de min, do que forma parte coa creación dunhas frases definitorias e moi enxeñosas dos músicos (homes e mulleres) que aluman a segunda parte do libro (Palabras envoltas en cancións).

Antonia e Jordi

Despois marchou ao Camp Nou (é un culé empedernido) mentres eu quedei na súa casa para ver como voaban rumbo a Pamplona os tres puntos do Celta-Osasuna.

Ao día seguinte, 1.200 kms. ata Vigo, pero cheos de felicidade tras vivir un marabilloso oasis de primeiros de novembro.

PACO IBÁÑEZ E ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO NO AUDITORIO MAR DE VIGO (Vídeo)

 

Paco Ibáñez e Mario Mas durante a actuación no Festival Terraceo en Vigo

    

Si, a lenda, Paco Ibáñez volveu a Vigo para, nun marco fermosísimo, volver engaiolar  ese público fiel e intelixente que aínda cre nas boas cancións e na necesidade da poesía. Foi un concerto memorable, coa ría de Vigo ás súas costas, as Cíes escoitando a súa voz e as gaivotas interesadas en non perderse unha nota da interpretación.

     Acompañado do gran guitarrista, Mario Mas, Paco Ibáñez interpretou dezaseis cancións (catro delas, en galego) coas que estabeleceu unha comunicación máxica cuns asistentes que se emocionaron coa súa voz.

     Paco Ibáñez é unha lenda que atrapa pola arte que posúe en musicalizar os poemas de sempre. E , ademais de pola súa arte, pola proximidade ao público e a ética que guía todo o seu comportamento ao longo de toda a súa extensa traxectoria.

     

Con Paco no escenario

     Eu teño a fortuna de que varios poemas meus estean na súa voz e na súa música. Deles, tres foron interpretados polo trobador na cidade olívica. Mesmo, como en Paco é habitual, “obrigoume” a cantar con el a canción “Pomba de menta”. E, se xa todo era emocionante, a estrea de “Se falases de min” foi a guinda no pastel.

     Tedes aquí os tres poemas cantados por Paco Ibáñez.

      Versos e aloumiños debe gardalos para sempre.

       Que vos gusten.

PACO IBÁÑEZ NO LICEU DE BARCELONA, 2007

Foi no Liceu de Barcelona o 23 de abril de 2007. Paco Ibáñez daba un concerto moi especial de tres horas de duración. Resultou espectacular. E, para min...ufff! Nese concerto Paco cantaba por primeira vez "Que ocorre na terra?" e quería facer desta canción unha arma de construción masiva, máis ou menos. Dende ese concerto, nos múltiples recitais do noso trobador, a canción forma parte do seu repertorio habitual. Non deixou de cantala en ningún momento. Leva trece anos con el e tiven a satisfacción de subir ao escenario para recitar outros poemas en galego e cantar (se a iso se lle chama cantar) as cancións que creou a partir dos meus poemas. Toda unha honra.

Na palestra no Liceu

Por outra banda hei de dicir que ese 23 de abril, participei nunha palestra sobre a obra de Paco no propio Liceu, que foi retransmitida a diversas universidades que estaban interesadas na súa traxectoria e no seu repertorio poético-musical. Unha serie de persoas, claros admiradores do artista, debatemos sobre o que Paco Ibáñez significa no panorama cultural deste país e a influencia que a súa obra tivo nas diversas xeracións en España.
Un acto de reivindicación dun artista excepcional que sementou a poesía nos corazóns e no ánimo de milleiros de persoas en tempos difíciles e que nos agasallou razóns abondas para resistir.

Con Paco despois do concerto

Aquí tedes o concerto completo. Un concerto que paga a pena escoitar e volver a escoitar, porque nel está contida toda unha vida dun ser honesto que fixo da ética e da honestidade unha bandeira para andar pola vida.

Cantou dúas cancións en galego: "Que ocorre na terra?" e "Chove", do meu admirado Celso Emilio Ferreiro. Unha auténtica preciosidade. Podedes escoitala a partir das 2h e 23´

Desfrutade deste marabilloso concerto.

NA COMPAÑA DE... PACO IBÁÑEZ. Sección de Antonio G. Teijeiro no CÍES Podcast

Antonio García Teijeiro ten nomeado en máis dunha ocasión a Paco Ibáñez como un dos seus mellores profesores de literatura e quen lle abriu as portas da poesía. Pode comprenderse con facilidade, entón, o moito que para el supón a amizade que, dende xa hai ben tempo, o vencella ao gran trovador, Desta amizade, precisamente, falou Antonio hai unhas semanas na súa colaboración mensual no CÍES Podcast de Rafa Valero e Guada Guerra. Esta nova entrega da sección Na compaña de... é unha homenaxe á figura de Paco Ibáñez dende a emoción e o amor pola música e a poesía, inseparables na obra de Paco. Se vos interesa, podedes escoitar a Antonio nesta ligazón, a partir do minuto 22.

PACO IBÁÑEZ E ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO NA CORUÑA

O sempre acolledor Teatro Colón d'A Coruña voltou encherse de música e de poesía da man de Paco Ibáñez, trobador entre trobadores que segue a encher auditorios alá por onde viaxa aínda que a meirande parte dos medios non sempre se fagan eco do seus concertos como deberían (si o fixo La Voz de Galicia desta volta, cun bo artigo de Javier Becerra, aquí). E nesta ocasión Paco rendeu homenaxe á lingua e á poesía galegas cantando dous poemas de Antonio García Teijeiro ("Que ocorre na terra?" e "Pomba", xa habituais nos seus recitais) e o "Chove" de Celso Emilio Ferreiro. En "Pomba", por certo, é o propio Antonio quen leva a voz cantante, con Paco facéndolle as harmonías. O poeta di que el non sabe cantar, pero que non é quen de dicir que non ao máis grande dos trobadores, a ese home que foi o seu mellor profesor de literatura. E cantar, canta, como se poderá ver e escoitar un pouco máis abaixo no vídeo que recolle estes tres temas e que está xa publicado na canle de YouTube de Antonio. O concerto foi aínda máis especial debido á participación de Miro Casabella, que interpretou dun xeito excepcional ese "O meu país" que é xa un clásico da música galega. A mágoa é que non teñamos vídeo da súa actuación, que completou, unha vez máis, unha noite inesquecible na que se irmandaron, a mestría e o "duende"da guitarra de Mario Mas coa voz e coa guitarra de Paco, a poesía e a música.

                                                  ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO RECITA Y CANTA CON PACO IBÁÑEZ EN FUENLABRADA

-->

Antonio y Paco Ibáñez en Fuenlabrada.

Antonio García Teijeiro, que acaba de regresar de una visita a Buenos Aires con motivo de su participación en la prestigiosa feria del libro de la capital argentina, visitó no hace mucho la meseta para, entre otras cosas, presentar en las ferias de Fuenlabrada y de Madrid el nuevo poemario que ha escrito en colaboración con su amigo Juan Carlos Martín Ramos, Versos y viceversos, publicado en castellano y en gallego por la Editorial Kaladraka hace tan solo unos días.

Paco Ibáñez canta "Que ocorre na terra?"

En el marco de dicho viaje, el pasado 1 de junio, Antonio se subió durante unos minutos al escenario del Teatro Tomás y Valiente de Fuenlabrada para tomar parte en el recital que Paco Ibáñez ofrecía allí dentro de la gira que conmemora el quincuagésimo aniversario del legendario concierto del trovador valenciano en el Olympia de París en 1969. Primeramente, Antonio recitó "Que ocorre na terra?", poema suyo que Paco ha musicado y que interpretó a continuación. Luego, en "Pomba", Antonio cantó a dúo con Paco otro poema propio, y como colofón, ambos cantaron la clásica "A galopar" de Rafael Alberti junto a Fanny Rubio, Mario Mas y César Stroscio. Presentamos aquí abajo la grabación en vídeo de todos estos temas, que puede encontrarse también en el canal de YouTube de Antonio.

                                               ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ