Mostrando entradas con la etiqueta noticias. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta noticias. Mostrar todas las entradas

martes, 23 de junio de 2020

JACQUELINE WOODSON, GALARDONADA CON EL PREMIO ANDERSEN

Nos alegra enormemente enterarnos de que la escritora estadounidense Jacqueline Woodson ha recibido el prestigioso Premio Hans Christian Andersen que otorga anualmente. Woodson comparte este año el galardón con la ilustradora suiza Albertine, que ha sido premiada en la categoría de ilustración. Ambos premios nos parecen más que merecidos, y en el caso de Woodson, el Andersen supone un importante reconocimiento a una obra literaria sólida y de calidad que lleva publicando ya desde inicios de los años 90. No ha sido una trayectoria fácil la de Woodson, que nació en Columbus (Ohio) pero creció entre Carolina del Sur y Brooklyn. Su obra se ha caracterizado siempre por su exploración de personajes femeninos que deben superar importantes dificultades de índole personal, sexual, racial, social o económica y que acaban encontrando su lugar en el mundo tras una serie de experiencias dolorosas pero que les ayudan a madurar y a encontrar sus propias voces en el contexto que les ha tocado vivir.


Woodson se ha dado de bruces en varias ocasiones con los censores más conservadores de su país, que han mostrado objeciones a algunos de los contenidos de sus obras, que como la excelente Brown Girl Dreaming, suelen presentar elementos autobiográficos. La obra de Woodson, vista en conjunto, es extremadamente diversa, innovadora y de muy necesaria lectura en nuestros días. En un reciente vídeo en su canal de YouTube, Antón García-Fernández ofrece las claves interpretativas para acercarse a la literatura de Woodson que, por desgracia, ha sido escasamente traducida a las diferentes lenguas de la Península Ibérica. Por si os resulta interesante, dejamos aquí a continuación el vídeo completo.



lunes, 28 de octubre de 2019

"BICOS E NON BALAS" ESTARÁ PRESENTE NAS ESCOLAS VIGUESAS POR INICIATIVA DO CONCELLO DE VIGO

A nova antoloxía poética de Antonio García Teijeiro, Bicos e non balas (Galaxia, 2019), que contén textos de temática pacifista e contraria a calquera tipo de violencia, terá presenza nas aulas das escolas viguesas grazas a unha iniciativa do Concello de Vigo, que distribuirá un milleiro de exemplares da obra en varios centros escolares da cidade. A iniciativa anunciouse no transcurso dun acto no que participaron, xunto ao propio Antonio, o alcalde de Vigo, Abel Caballero, o director de Galaxia, Francisco Castro, e a ilustradora do libro, Bea Gregores.

Deixámosvos aquí un vídeo sobre o acto publicado na páxina web da SER Galicia (aquí). Ademais, varios medios de comunicación fixéronse eco da aparición da antoloxía. Se vos interesa, podedes ler a recensión do acto na edición dixital do Faro de Vigo (aquí) e unha breve entrevista con Antonio na do Atlántico (aquí).


Os catro participantes no acto de presentación no Concello de Vigo.

O libro xa está nas librarías e presentarase ao público en xeral na primeira quincena de novembro.                                                   

                                                                               ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

sábado, 10 de junio de 2017

YEVGENY YEVTUSHENKO (1933-2017)

El pasado uno de abril falleció en Tulsa (Oklahoma) el gran poeta ruso Yevgeny Yevtushenko, que llevaba varios años viviendo en los Estados Unidos, donde daba clase en varias universidades, entre ellas la University of Oklahoma, en Tulsa. Nacido en Zima, en la región de Siberia, Yevtushenko fue reconocido como uno de los poetas más importantes de la Unión Soviética y uno de los más destacados del posestalinismo. Su vida, sin embargo, no fue fácil: Yevtushenko fue siempre un verdadero showman que llenaba auditorios con sus recitales y que supo utilizar la palabra poética para alzar la voz contra las injusticias cometidas por el totalitarismo soviético que tan bien conocía porque tuvo que padecerlo en carne propia. Esto lo colocó en el centro de multitud de polémicas y le granjeó no pocos enemigos, tanto dentro como fuera de la Unión Soviética. El ejemplo más notable de esto es su poema "Babi Yar" (1961), en el que denuncia con dureza a los sectores soviéticos antisemitas y que termina con estos memorables versos:


Dejemos que la "Internacional" retumbe
hasta que el último antisemita de la tierra
sea enterrado para siempre.
En mi sangre no hay sangre judía.
Pero en toda su insensible rabia, todos los antisemitas
me odiarán desde ahora como si fuera judío.
¡Por esa razón
yo soy un ruso de verdad!


Yevtushenko en un recital poético en Moscú en 1962.

A lo largo de su extensa trayectoria, Yevtushenko se dedicó a la literatura, al activismo, al teatro, al cine e incluso a la política en activo durante algunos años tras la desmembración de la URSS. Contaba entre sus amigos y conocidos a algunos grandes nombres de la política o del arte del siglo XX, como el Che Guevara, Robert Kennedy, Vittorio Gassman o Federico Fellini, y viajó incansablemente por todo el globo derrochando allá por donde iba su personalidad histriónica, su fina ironía y su crítica punzante. En palabras de Luis García Montero, en el prólogo a una antología en español de la obra de Yevtushenko, el poeta ruso "viste camisas de poeta, vive de poeta, habla en poeta". En los últimos años, un poco alejado ya de las varias polémicas que lo persiguieron en las décadas de los 60 y 70, Yevtushenko vivía a caballo entre Europa y América, compartiendo con estudiantes de diversas universidades sus amplios conocimientos literarios y sus ideas sobre el arte poético, hasta que la muerte lo sorprendió en Tulsa y nos dejó sin una de las voces más interesantes de la literatura rusa contemporánea.


Una de las mejores maneras de adentrarse en la obra de Yevtushenko es la antología citada anteriormente, Manzanas robadas (Visor, 2011), a cargo de Javier Campos y prologada por García Montero. Contiene textos escritos entre los años 60 y la primera década del nuevo siglo, y entre ellos se encuentran su ya clásico "Babi Yar" o "La ejecución de Stenka Razin", este último poema utilizado por Dimitri Shostakovich para la composición del poema sinfónico del mismo título. Es un libro lleno de versos tiernos, afilados, melancólicos, dolorosos, críticos, pero siempre con el sello personal y a veces contradictorio de Yevtushenko.


Dimitri Shostakovich con Yevtushenko

P.S.: Uno de mis colegas en la University of Tennessee at Martin, donde yo soy profesor de español, Jeff Longacre, tuvo la posibilidad de compartir varios años de trabajo con Yevtushenko cuando era estudiante en la universidad en Tulsa y ayudó al poeta a adaptar sus poemas al inglés. Para aquellos lectores y lectoras de Versos e aloumiños que entiendan inglés, dejo aquí a modo de coda y de homenaje una conversación que mantuve con Jeff acerca de la figura de Yevtushenko pocos días después de su fallecimiento.



                                                  ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

lunes, 20 de marzo de 2017

EL LEGADO MUSICAL DE CHUCK BERRY (1926-2017)

El pasado sábado 18 de marzo me enteré del fallecimiento del gran Chuck Berry, que me cogió desprevenido porque no hacía mucho había leído que estaba trabajando en un nuevo álbum. Desde que escuché una de sus canciones por primera vez, a través de los Beatles, cuando no tenía más de once o doce años, he sido un admirador incondicional del rockero de St. Louis, sin duda uno de los mejores, más innovadores, influyentes y creativos de los pioneros del rock que irrumpieron en la escena musical estadounidense a mediados de los años 50 y que ayudaron a cambiar para siempre el panorama de la música popular del siglo XX. Mi padre, que me conoce bien, sabe de mi adoración por Berry, y por eso me ha pedido una breve contribución acerca de su figura para Versos e aloumiños. Así pues, he grabado el siguiente vídeo, que dura poco más de diez minutos, en el que repaso lo que la música de Chuck Berry ha significado para mí. Podéis verlo aquí mismo:




Las grabaciones completas de Chuck Berry (Bear Family)
Como nota final, animo a quienes vean el vídeo a que se introduzcan en el universo musical de Berry. Yo tengo prácticamente todos los discos que grabó, pero una recopilación que contenga sus grandes clásicos de los 50 y 60 ("Johnny B. Goode", "Sweet Little Sixteen", "Memphis, Tennessee", "Carol", "No Particular Place to Go", etc.), con Johnnie Johnson al piano en muchos de ellos, puede funcionar muy bien como introducción a su música. Quienes sean fans acérrimos, como yo, no pueden dejar de tener la monumental caja que la Bear Family acaba de publicar y que presenta todas sus grabaciones en order cronológico. Por último, el siguiente concierto, grabado en Londres en los años 70 por la BBC, nos da una idea de la presencia que Berry tenía sobre el escenario. R.I.P. Chuck Berry, Mr. Rock'n'Roll.



                                                   ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

domingo, 30 de octubre de 2016

LA FIGURA DE BOB DYLAN, SEGÚN ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ


El director de este blog me ha pedido recientemente que escriba tres o cuatro palabras sobre la figura de Bob Dylan, sobre lo que su música y su poesía significan para mí. La razón principal, además de la atracción que Antonio siempre ha sentido por todo lo relacionado con Dylan, es la concesión al de Minnesota del Premio Nobel de Literatura, que tantas ampollas ha levantado en algunos sectores académicos y de la crítica literaria. Como todo lo relacionado con Dylan, este galardón no ha dejado indiferente a nadie, y ya que escribir tres o cuatro palabras sobre el cantautor de Duluth no es tarea fácil, he decidido echar mano de la tecnología e improvisar este breve vídeo en el que trato de explicar aquello que la obra de Dylan evoca en mí. Más que polemizar sobre la concesión del Nobel, mi propósito con este vídeo es simplemente compartir algunos recuerdos muy vívidos que guardo sobre Robert Zimmerman, y que están estrechamente relacionados con mi padre, y celebrar su figura y su obra. Espero que resulte de interés a quienes visitan Versos e aloumiños regularmente.




                                                  ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

domingo, 3 de mayo de 2015

A OBRA DE CELSO EMILIO FERREIRO EN GEORGIA E KENTUCKY

Hai uns meses recibín unha bolsa duns poucos dólares da universidade na que traballo, a University of Tennessee at Martin, para iniciar un proxecto sobre a obra do poeta galego Celso Emilio Ferreiro, e como parte do contrato polos cartos que percibín, comprometinme a preparar dous traballos sobre dous dos libros distintos do celanovés para seren presentados en dúas conferencias académicas interestatais. Ambos os dous congresos tiveron lugar no espazo das últimas catro semanas, e fiquei moi satisfeito coa acollida que as miñas dúas ponencias recibiron en ambas ocasións, pois a miña intención con estes traballos críticos sobre textos de CEF é simplemente dar a coñecer a súa obra nun eido, o do hispanismo norteamericano, onde a literatura galega en xeral é francamente descoñecida.


Vista da cidade de Savannah, Georgia
O primeiro dos congresos celébrase cada ano na fermosa e elegante cidade costeira de Savannah, no estado de Georgia, e ten por nome a Southeastern Coastal Conference on Languages and Literatures. No marco desta conferencia presentei un traballo sobre a representación da violencia n'A fronteira infinda (1972), e sobre o papel que esta ten na idea de emigración que CEF reflicte na súa colección de contos. É esta unha das poucas obras narrativas do celanovés, pertencente a unha parte da súa produción literaria, a narrativa, que a crítica ten esquecido sistematicamente. Os relatos (pois así gustaba o autor de chamalos), malia estaren ambientados en Latinoamérica, onde CEF os escribiu durante o seu exilio venezolano, teñen un carácter universalista e o que neles se narra pode facerse extensivo a todas as situacións nas que existe a opresión e a violencia contra os máis febles. N'A fronteira infinda, CEF verque as súas críticas contra os emigrantes galegos en Latinoamérica que reproducen nas súas institucións as prácticas represivas do franquismo, e que o de Celanova houbo de sufrir na súa relación coa Hermandad Gallega de Caracas.


A presentación foi ben acollida polos asistentes á conferencia, e un deles, un profesor portugués dunha universidade de South Carolina, mesmo se achegou a falar comigo tras rematar a miña ponencia, e dixo que lle entraran ganas de ler algunhas das obras de CEF tras escoitar a miña intervención. Esa é sempre a mellor resposta que un pode obter neste tipo de situacións, así que cando voltei á miña casa en Martin, Tennessee, merquei un exemplar de Longa noite de pedra e envieillo. Dende un punto de vista persoal, a visita a Savannah foi interesante, pois alí naceu o meu admirado cantante e letrista Johnny Mercer, cuxos restos reposan no fermoso (se é que así se pode describir un cemiterio) Bonaventure Cemetery desa cidade.


En Lexington despois da presentación
O segundo destes congresos tivo lugar o pasado venres na non menos elegante cidade de Lexington, no estado de Kentucky, capital do mundo dos cabalos e coñecida polo Kentucky Derby que alí vai celebrarse dentro duns poucos días. A conferencia era a Kentucky Foreign Language Conference, unha das máis importantes do país no que á lingua e á literatura estranxeiras se refire. Alí presentei un traballo sobre o autoexilio e a idea de emigración que CEF articula na súa Viaxe ao país dos ananos, unha obra satírica que ofrece unha visión da emigración como solución aos problemas sociopolíticos de Galicia e España no tardofranquismo completamente desmitificada e desmitificadora. Nos versos desta Viaxe, o poeta, a través do alter ego de Gulliver Ferreiro, clara alusión aos Gulliver's Travels de Jonathan Swift, fai unha crítica feroz a certos sectores reaccionarios da emigración galega a Venezuela, versificando a destrución da idea utópica de emigración que profesaba antes da súa propia experiencia emigratoria.




Neste congreso compartín sesión co meu amigo Pablo Martínez, da Kansas State University, que falou duns recentes poemas online de Luis Antonio de Villena e cunha profesora canaria que se ocupou duns aspectos do Diario de un poeta reciencasado de Juan Ramón Jiménez. A miña presentación ferreiriana suscitou unha interesante conversa durante a rolda de preguntas, o que proba que a obra de CEF sigue ben viva no século XXI, máis de tres décadas despois do falecemento do gran escritor celanovés.




                                                                                      ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

viernes, 2 de enero de 2015

"VERSOS E ALOUMIÑOS" ACADA AS 100.000 VISITAS CANDO REMATA 2014.

     Cando, alá polo verán do ano 2008, varios meses antes de casar e durante unha visita dunhas semanas a terras viguesas, á miña muller, Erin, e mais a min ocorréusenos comezar un blog sobre o traballo literario do meu pai, tiñamos no maxín unha idea totalmente diferente do que sería este proxecto. Sabiamos xa que ía chamarse Versos e aloumiños, pero naqueles intres pensabamos neste blog simplemente como un medio para facer pública información sobre a obra de Antonio García Teijeiro e as súas actividades literarias, que por entón eran xa moitas e levaban ben tempo a ter lugar.

      E así foi o blog durante os primeiros anos, coa publicación de poucos artigos que falaban sobre todo dos últimos libros seus publicados, dalgunhas das súas viaxes literarias polo mundo (a Colombia, por exemplo) e das súas aparicións en público para dar algunha conferencia ou presentar algunha obra propia o dalgún amigo.


      Mais velaquí que o interesado pasou un tempo problemático no eido persoal, e os médicos, con moita cabeza, prescribíronlle, xunto ás medicinas, unhas pequenas doses de literatura, argumentando que escribir ía axudarlle a mellorar o seu estado de saúde. Foi entón cando o propio Antonio tomou o mando do blog, case sen querer, case tendo os demais que obrigalo, pois é el unha persoa moi modesta á que non lle gusta falar moito de si. É unha persoa profundamente agarimosa e sentimental, que non goza coas cousas se non as comparte, e por iso precisamente, para poder gozar co seu traballo en Versos e aloumiños, converteuno nun espazo compartido, onde non só se fala das súas obras e das súas teimas, senón que Antonio dá a oportunidade aos seus amigos (que son moitos e bos, e repartidos polo mundo adiante) para que se expresen no blog, sen distinción de temas (culturais, xaora) nin de linguas (con preferencia do galego, iso si), facendo del un lugar de encontro cultural e humano moi especial e, diría eu aínda máis, moi necesario.

      E hoxe, tras máis de seis anos de vida, as tecnoloxías cibernéticas din que Versos e aloumiños acadou as 100.000 visitas, e por iso queremos dar as grazas a todos aqueles e aquelas que, ao longo dos anos, teñen participado activamente no blog ou teñen lido os seus contidos con maior ou menor asiduidade. Todos eles e elas contribúen a que este proxecto tan fermoso e cheo de calor e agarimo siga adiante. Son absolutamente necesarios. Este é un blog-revista que facemos entre persoas vencelladas afectivamente e que amamos o feito cultural no seu estado máis puro.

     E Erin e mais eu, persoalmente, queremos agradecer ao propio Antonio que teña tomado a nosa idea primixenia para trocala en algo que endexamais pensamos que puidese tomar forma e chegar a ser o que é hoxe. Parafraseando ao gran Irving Berlin, seguiremos adiante mentres haxa música, amor, amizade e literatura.

                                                                                   ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

jueves, 25 de julio de 2013

CONSTERNACIÓN EN GALICIA

Todo o equipo que fai o blog Versos e aloumiños está consternado pola terrible desgraza que ocorreu en Santiago de Compostela no día de onte.

É difícil poñer en palabras os nosos sentimentos, que se ven afectados por un feito tan tráxico e inagardado.

Este equipo non pode menos que unirse á dor das familias das vítimas do accidente ferroviario e vivir case como propias as consecuencias de tan horrible suceso.

Estes días seguintes á traxedia están a dar voltas nas nosas cabezas as palabras que forman o título dunha canción do disco Highway 61 Revisited, de Bob Dylan, que di "It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry", o que significa algo así como "Custa moito rir, pero abonda un tren para chorar".

lunes, 3 de diciembre de 2012

Antonio García Teijeiro en las Jornadas de la Escuela Universitaria de Magisterio de Vigo

Los pasados días 15, 16 y 17 de noviembre se celebraron en la Escuela Universitaria CEU de Magisterio de Vigo las I Jornadas Internacionales de Literatura Infantil y Juvenil, Promoción de la Lectura y Prácticas Educativas. Antonio García Teijeiro participó en este evento por partida doble: el día 16 tuvo a su cargo una ponencia plenaria bajo el título de "Experiencias y herramientas educativas". Antonio fue presentado por Eulalia Agrelo y a lo largo de su conferencia habló detenidamente sobre su larga experiencia en el uso de la literatura y, en especial, de la poesía como herramienta educativa. El mismo día, por la tarde, Antonio tomó parte en un recital poético junto a Juan Carlos Martín Ramos, João Pedro Mésseder y Vergílio Alberto Vieira, presentado por Alexia Dotras. Nos hacemos eco de esta encomiable iniciativa en favor de la promoción de la lectura y de la literatura infantil y juvenil, y deseamos que en años venideros vuelvan a celebrarse y a tener el éxito de público que obtuvieron en esta primera edición.

Antonio con Vergílio Alberto Vieira, Fina Casalderrey y Juan Carlos Martín Ramos
Antonio con Susi y Vergílio Alberto Vieira
Antonio con José António Gomes y Blanca-Ana Roig, impulsores de la Asociación LINIJ

Antonio durante el recital poético.
Antonio en la ponencia plenaria junto a la presentadora, Eulalia Agrelo

martes, 20 de noviembre de 2012

Antonio García Teijeiro participará en una entrevista-coloquio con Luis Landero

Este viernes, día 23 de noviembre, a las 20:00 horas, Antonio García Teijeiro mantendrá una entrevista-coloquio con el escritor extremeño Luis Landero. El acto, que se celebrará en el auditorio vigués de la Calle Areal, está encuadrado en el programa del Club Faro de Vigo y a lo largo del mismo, los dos escritores hablarán acerca de la nueva novela de Landero, Absolución (Tusquets Editores), así como sobre su obra en general y sus puntos de vista respecto a la literatura y a la vida. Os animamos a que, si podéis, os acerquéis a la calle Areal para asistir a un acto que promete ser de indudable interés.


martes, 13 de diciembre de 2011

Antonio García Teijeiro participará en un recital de poesía erótica en Vigo el 16 de diciembre


Hace seis años, la Asociación Caldeirón y el Concello de Malpica (A Coruña) convocaron un premio de poesía erotica bajo el nombre de Illas Sisargas. En la primera edición resultó ganador Antonio García Teijeiro con su poemario Arredor do teu corpo. En ediciones subsiguientes obtuvieron el galardón escritores de la talla de Alberte Momán, Emma Pedreira, Eduardo Estévez, María Lado y, en el año 2012, Elvira Riveiro.

La asociación decidió organizar una serie de recitales en diversas ciudades gallegas. El pasado viernes 25 de noviembre se celebró en la Librería Couceiro de Santiago de Compostela un recital poético en el que tomaron parte Emma Pedreira, Eduardo Estévez y Antonio García Teijeiro, y del cual incluimos algunas fotos más abajo. Continuando con la serie de recitales, el viernes 16 de diciembre a las 20:00 horas en la Librería Librouro de Vigo, María Lado, Eduardo Estévez y Antonio García Teijeiro recitarán los versos premiados.

Se trata de una iniciativa de enorme valor en estos momentos de crisis, pues la poesía debe estar siempre en primera línea y no encontrarse tan silenciada como lo está a menudo. Para concluir, parece oportuno mencionar que los libros de la Asociación Calderón cuentan en su nómina con poetas tan destacados como Paco de Tano, Paco Souto y Lino Braxe.








Y, a continuación, presentamos algunos versos del poemario Arredor do teu corpo, con el que Antonio ganó la primera edición del premio de poesía erótica Illas Sisargas hace unos años. Los poemas, presentados en su versión original en lengua gallega, en algunas ocasiones utilizan como bases para la creación poética versos de autores como Luísa Villalta, María do Cebreiro, Luis Eduardo Aute o Eva Veiga. Antonio recrea dichos versos, jugando con ellos y dándoles nueva vida al pasarlos por el tamiz de su particular sensibilidad poética. Esperamos que los disfrutéis y que os animen a acercaros por la Librería Librouro de Vigo este viernes. Para poder verlos en tamaño más grande, haced click en cada imagen.

Arredor do teu corpo, páginas 16-17.

Arredor do teu corpo, páginas 18-19.

Arredor do teu corpo, páginas 30-31.

viernes, 18 de noviembre de 2011

Un poema de Antonio García Teijeiro en el sexto volumen de la antología Atrapalecturas (Editorial MN, Chile)


Recibimos con agrado desde Chile la noticia de que la Editorial MN acaba de publicar el sexto volumen de la colección Atrapalecturas de antologías literarias para niños, que en esta ocasión ha aparecido bajo el título de Leyendo sin límites. Se trata de una colección dirigida y antologada por Cecilia Beuchat, profesora, escritora y especialista en literatura infantil y juvenil nacida en Santiago de Chile.

Si los volúmenes tercero y cuarto de esta colección ya contaban con poemas de Antonio García Teijeiro, esta sexta entrega incluye también un poema de Antonio, titulado “Yo sueño despierto”. Dicho poema comparte antología con versos de autores latinoamericanos y europeos de la talla de Mario Benedetti, Julio Cortázar, Yolanda Reyes, Luis Medina, Juan Ramón Jiménez o Franz Kafka. Asimismo, en la serie de libros Atrapalecturas se han incluido textos de escritores como Hans Christian Andersen, Nicanor Parra, Gianni Rodari, Rafael Alberti, Gabriela Mistral, Nicolás Guillén, Pablo Neruda, Rubén Darío, Jaime Sabines, Vicente Huidobro, Juan Kruz Igerabide y O’Henry, entre muchos otros.

A continuación, ofrecemos el poema de Antonio que figura en el sexto volumen de Atrapalecturas, que cuenta con las ilustraciones de la argentina Irene Singer y está dirigido a todos los lectores a partir de los diez años. (Hacer click en la imagen para ampliar)

lunes, 14 de noviembre de 2011

Antonio García Teijeiro participará en las I Xornadas de Literatura e Ensino el 19 de noviembre


Como puede verse en el programa que incluimos a la izquierda, Antonio García Teijeiro va a participar en las I Xornadas de Literatura e Ensino que, bajo el título de "A literatura galega nas aulas: os camiños do entusiasmo", van a celebrarse el 18 y el 19 de noviembre en el Auditorio de la Cidade da Cultura de Galicia, en Santiago de Compostela. Antonio tomará parte en una mesa redonda junto con la novelista y dramaturga Teresa González Costa y el escritor y especialista en literatura popular Antonio Reigosa. La mesa redonda, que comienza a las 16.30 horas del 19 de noviembre, versará sobre la implementación en el aula de la poesía, el teatro y la literatura de tradición oral. Las jornadas están organizadas por la Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG), la Asociación de Escritores en Lingua Galega (AELG), la Fundación Cidade da Cultura de Galicia y la Consellería de Cultura e Turismo de la Xunta de Galicia. La matrícula es gratuita y puede cumplimentarse en www.as-pg.com o en www.aelg.com.

viernes, 8 de julio de 2011

Antonio García Teijeiro en la Feira do Libro de Vigo


Pese a que el clima no acompañó demasiado, la firma de libros de Antonio García Teijeiro en la Feira do Libro de Vigo el pasado miércoles 6 de julio resultó todo un éxito. Antonio tuvo la oportunidad de charlar con los muchos lectores que se acercaron por el stand en el que estaba autografiando ejemplares de sus obras en la Plaza de Compostela, lugar en el que tradicionalmente los lectores vigueses tienen una cita anual con la literatura.

Al concluir su firma de libros, Antonio asistió a la presentación de Non hai noite tan larga, la última novela de Agustín Fernández Paz, que desde aquí aprovechamos para recomendar sin reservas. En dicha presentación participaron, junto al autor de la novela, Manolo Bragado y la periodista Teresa Cuíñas, quienes glosaron esta nueva obra de Agustín y entablaron una muy interesante conversación con un escritor que, además de un buen amigo de Antonio, es, sin duda, uno de los mejores narradores de la literatura gallega actual.

Antonio firmando un ejemplar de una de sus obras en la Feira do Libro de Vigo el pasado miércoles

De izqda. a dcha.: Manolo Bragado, Agustín Fernández Paz, Teresa Cuíñas y Antonio García Teijeiro

jueves, 30 de junio de 2011

Antonio García Teijeiro firmará ejemplares de sus libros en la Feira do Libro de Vigo el próximo 6 de julio


El próximo miércoles, día 6 de Julio, a las 20:00 horas, Antonio García Teijeiro estará presente en la Feira do Libro de Vigo, donde firmará ejemplares de sus libros Verbas de sal y Recendos de aire sonoro, así como del resto de su obra. Como todos los años por estas fechas, la Feira do Libro viguesa se celebra en la Plaza de Compostela, popularmente conocida como la Alameda, un lugar perfecto para pasear entre libros bajo los árboles y disfrutar del clima veraniego. Desde aquí os animamos a que la visitéis y os detengáis en el stand en el que Antonio os esperará para autografiar ejemplares de sus obras.

jueves, 26 de mayo de 2011

El CEIP Emilia Pardo Bazán da el nombre de Antonio García Teijeiro a su biblioteca infantil


Hace unas semanas, el CEIP Emilia Pardo Bazán de Vigo bautizó su biblioteca de educación infantil con el nombre de Antonio García Teijeiro, reconociendo así no solamente su labor literaria sino también su labor pedagógica, una de las razones de que esta distinción tuviese para Antonio un significado muy especial. El centro escolar, que también tiene una biblioteca de educación primaria que lleva el nombre del escritor Gonzalo Moure, confirió a Antonio este honor en el transcurso de un emotivo acto en el que Antonio leyó un texto titulado “Bicos na fraga” (“Besos en el bosque”), escrito especialmente para la ocasión. A continuación, y como manera de agradecer el hermoso gesto del CEIP Emilia Pardo Bazán desde este blog, ofrecemos el texto íntegro en gallego, junto con una serie de fotografías sacadas durante el acto.



BICOS NA FRAGA

Sempre mantiven que unha biblioteca era, para min, unha fraga de libros. Unha fraga na que as árbores e a vexetación teñen forma de versos, de ríos polos que baixan as palabras, de mares con barcos piratas, de bicos roubados, de seres, reais ou non, que sofren, descobren, aman, rin, choran, foxen, apreixan, enganan, fan trasnadas, provocan a risa. Unha fraga con cores, con ilustracións, con pinceis, con lapis e tinta. Unha fraga que nos permite coñecernos un pouco máis e saber da vida.
Vida, si, vida. Vida nos libros. Vida nesa fraga máxica. Vida coma fonte da literatura, ou sexa, vida na biblioteca, ese espazo que te seduce e consegue pintar de luz os sentimentos de quen se detén nos seus recunchos.

E moita VIDA, así con maiúsculas, hai nesta Biblioteca que hoxe me acolle dun xeito especial.

Un, ao longo da súa existencia, mellor dito, de todo o que leva vivido, vai poñéndose retos e intenta que se realicen. Un dos meus é, foi e será que os cativos vivan preto da palabra literaria. É este un reto que nunca perde a súa vixencia. Decote haberá nenos e nenas e constantemente sentiremos os mediadores/as a necesidade de que lean para que sexan felices. E non será doado. Aparecerán os atrancos de sempre. Ben, pois levo ben anos nesta liña. Con esta teima. Animando, contaxiando o meu amor pola lectura. Lembro cando comezamos a traballar coas primeiras bibliotecas: as de aula. Logo virían as de centro. Lembro os cursos, dados e recibidos, os libros escritos neste sentido. Lembro a ilusión que tiñamos cando viamos os nosos alumnos cun libro na man. Dende hai máis de vinte e cinco anos, ademais, escribo. Danlle a un algúns premios. Agradan, claro que si. Non debemos ser hipócritas. Pero hai outros premios que te emocionan máis. Cando atopas un mestre ou unha mestra que che di os anos que leva traballando cos teus textos e percibes a emoción no seu rostro. Cando alguén, nun lugar arredado, envíache unha carta de agradecemento por escribir algún poema que tanto lle serviu. Cando os nenos e nenas queren agasallarche os seus poemiñas e debuxos, a súa voz, todo feito a partir dos teus versos. Marabilloso.

Pero hoxe é para min un dos días máis especiais da miña vida. Que esta fermosísima biblioteca, tan chea de vida, leve en adiante o meu nome demostra que os meus esforzos non foron baldíos. Que a soidade na que escribes, sen saber onde van caer os teus escritos, ten un reflexo en persoas que, coma vós, amades o que facedes, emocionádesvos coas palabras e sodes auténticos. Sinto a emoción ben dentro. Son moi feliz e non podo menos que agradecervos fondamente este agasallo que non me parece real polo fermoso que é. Grazas por valorar o meu labor. Grazas no nome dos que cremos na forza da literatura. Grazas por serdes tan sensibles ao feitizo da literatura. Grazas por seguir mellorando espazos coma este para que a rapazada se sinta transportada aos diversos mundos que se agochan nos libros.

E grazas, en fin, no nome da poesía, tan maltratada, ás veces, pero tan necesaria sempre.

Non o dubidedes. Estaredes de por vida no meu interior e espero seguir sendo merecente dun dos agasallos máis marabillosos que me proporcionou o feito de ser un escribidor sen máis ambición.

ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO


Antonio con Ángeles Escribano, máxima representante de las bibliotecas escolares del CEIP Emilia Pardo Bazán

Antonio con Pili, una de las responsables de la biblioteca

Antonio escucha a algunos alumnos poniendo música de flauta a uno de sus poemas y recitándolo

Antonio con Gonzalo Moure: ambos comparten el honor de dar nombre a una biblioteca del centro

Antonio abraza a Miguel, el director del centro, tras descubrir la placa que da nombre a la biblioteca

Antonio escucha a dos alumnos que leen un texto en un momento del acto

Antonio deja constancia de su paso por el CEIP Emilia Pardo Bazán escribiendo en el Libro de Honor del centro