REMUÍÑO DE LIBROS (73) "Sete chaves para abrir os soños", de Alfredo Gómez Cerdá

 

TÍTULO: Sete chaves para abrir os soños.

 

AUTOR: Alfredo Gómez Cerdá.

 

ILUSTRACIÓNS: David Pintor.

 

EDITORIAL: Kalandraka. Colección: SETELEGUAS.

 

Fermosa homenaxe narrativa que nos achega Kalandraka sobre sete creadores e creadoras que durante décadas marcaron e, seguen a facelo, a moitos lectores coa chave máxica das súas palabras, das súas historias, capaces de abrir a porta á fantasía e á creatividade de mundos paralelos e posibles. Esta homenaxe vén da man doutro creador, Alfredo Gómez Cerdá, que tamén ten sinalado camiños diferentes aos novos, amosándolles varias perspectivas da realidade e sempre en consonancia co compromiso social, cultural e humano que conleva a literatura.

Sete chaves para abrir os soños son sete relatos ficcionados a partir de feitos particulares e trazos propios dos sete autores que se converteron en mito. Así, ao longo das súas páxinas o lector atopa a máxica fiestra de Rodari que lle vai permitir á súa protagonista agocharse do mundo gris no que vive e adentrarse noutro no que é feliz pois non hai berros nin insultos. Pero tamén os prodixios de Tomi Ungerer capaz de mudar todo de sitio. E as trenzas de Pippi como bandeira de moitas xeracións que defenden un mundo mellor, máis xusto, equitativo e plural. Ou o baúl de Juan Farias que garda no seu interior a grandeza das pequenas cousas da vida.  A lata de conservas de Christine, Os vampiros de Roald Dahl e a moto de Gloria Fuertes tamén teñen cabida nesta alegación do poder e a forza da palabra coma eixo transformador de comportamentos, actitudes e pensamentos.

Grazas á tradución de Isabel Soto podemos desfrutar deste libro na nosa lingua.

As ilustracións de David Pintor acaen moi ben ao texto e amosan os diferentes autores cos seus trazos característicos de personalidade.

 

Páx.45: “–Formamos parte da tripulación do capitán Efraim Mediaslongas. El aprendeunos que as fronteiras só son liñas absurdas e invisibles que se crearon para separarnos a uns dos outros.”

Páx.60: “Neste baúl gardarei as miñas lembranzas e os meus soños.”

Páx.76:”A dor era unha ponte invisible que unía os seus ollos, os ollos dunha nena e os ollos dun rato.”

Páx.103:”Polgariño lembrou uns versos da veciña poeta:

                Gente que sólo va a lo suyo

               ¡Gente de la que huyo! “

                                                                                                                                                ALBA PIÑEIRO

REMUÍÑO DE LIBROS (69) "Plan de rescate", de Antía Yáñez

 

TÍTULO: Plan de rescate.

 

AUTORA: Antía Yáñez.

 

ILUSTRACIÓNS: Xiana Teimoy.

 

EDITORIAL: Xerais. Colección : Merlín.

 

 

Plan de rescate é unha novela que vén avalada por ser a gañadora da terceira edición do Premio Agustín Fernández Paz pola Igualdade 2019, convocado polo Instituto de Estudos Chairegos, o Concello de Vilalba e Edicións Xerais de Galicia.

     A súa autora, Antía Yáñez, estase a converter nunha das voces novas e comprometidas dentro da narrativa infantil e xuvenil das nosas letras. Comprometida cun mundo mellor, inclusivo e plural, onde as diferenzas sumen e non existan as etiquetas.

Antía Yáñez  (Foto FdV)

     Trátase dunha historia que é contada por unha das protagonistas, Noela, unha nena de dez anos moi curiosa e observadora que xunto  a Xeila, Héitor e Aldán, compañeiros todos da aula de apoio, aprenderán que grazas a amizade e ao traballo en equipo as dificultades se superan moito mellor entre todos, a pesar das limitacións físicas ou psíquicas de cadaquén.

     Ao longo dos oito capítulos, escritos cunha prosa directa e clara na que se combina o diálogo xunto á narración, o lector sentirase cómplice non só dos actos senón tamén dos pensamentos e sentimentos dos personaxes a través da vivencia dunha aventura na que por primeira vez, se van converter nos heroes do colexio onde estudan. Todo comezou coma un día máis, estando os compañeiros coa profesora na clase ata que se escoitou un ruído estraño que fixo que desaparecese a mestra e que os alumnos tivesen que actuar por si mesmos, enfrontándose aos seus medos.

     As ilustracións de Xiana Teimoy céntranse sobre todo nos personaxes aos que dota de vida.

                                                       Unha pequena mostra do dito:

Páx.19: “A Héitor simplemente, en ocasións, dálle o mal[…]Faino sen querer. Non pode evitalo. O seu cerebro envía ordes confusas ao resto do corpo…” “Ninguén sabe ben cal é a causa. Tampouco importa. É típico da xente adulta intentar entendelo todo”.

Páx.25: “Cada persoa ten os seus defectos, que lle imos facer, pensei”

Páx.56: “ Porque é máis sinxelo anoxarse cos máis que con unha mesma”

 

                                                                                                                                                

                                                                                                                                             ALBA PIÑEIRO

 

 

REMUÍÑO DE LIBROS (68) "A pequena compaña", de Carlos Labraña

TÍTULO: A pequena compaña.

AUTOR: Carlos Labraña.

ILUSTRACIÓNS: Óscar Villán.

EDITORIAL: Edicións embora.

A pequena compaña é unha obra teatral cuxo autor Carlos Labraña é de sobra coñecido e premiado no mundo do teatro para os máis novos. Dende a fundación en 1988 do Colectivo Garola, dedicado á creación e montaxe de pezas de teatro infantil, ata os nosos días amosa un longo e fértil percorrido neste eido. Desta volta, A pequena compaña, vén avalada por ter acadado o VIII Premio Estornela de Teatro para Nenos da Fundación Xosé Neira Vilas.

     

     Trátase dunha peza teatral estruturada en dous lances con dez escenas o primeiro e nove o segundo. Neles un elenco  do máis variado de personaxes, dende humanos ata vexetais e mesmo lendarios, coma a Coca de Redondela,  a Serpe Chuchona ou o can Cérbero teñen cabida nesta historia na que se distinguen perfectamente os roles dos personaxes. Os bos e  xenerosos: a Avoa, Xigantón ou o cociñeiro Marrán que recollen e axudan os nenos perdidos e abandonados, por diferentes motivos, dándolles acubillo e protección fronte aos que representan a escuridade, a maldade e o egoísmo.

     

     

Carlos Labraña

Medusquiñas, Pedichón, Soldadiño e Xoaniña son os últimos nenos recollidos na casa da Avoa, pero a súa estadía vese ameazada ao ser descubertos pola Serpe Chuchona e o sapo Papón que devecen por comelos. A única solución é chegar á porta do Alén, pero para iso van ter que emprender unha viaxe na que aprenderán a resolver os conflitos en equipo e descubrirán o significado da amizade.

     

     A través de diálogos dinámicos cunha prosa directa, expresiva e salferida tanto polo humor intelixente de situación e personaxes coma polo coñecemento do imaxinario da literatura de tradición popular, o autor achégalles aos lectores a importancia dunha infancia feliz, sen violencia, indiferenza ou illamento para ter unha sociedade máis xusta.

     

     As ilustracións coloridas de Óscar Villán dotan de vida os diferentes personaxes.

Páx.47:  SOLDADIÑO: “ Onde eu vivía ninguén quería a guerra, agás uns ricos mandóns que a argallaron para facérense aínda máis ricos e máis mandóns. Primeiro levaron os homes e as mulleres á forza a loitar nela e, cando morreron, volveron á procura dos nenos e das nenas.”

REMUÍÑO DE LIBROS (65) "Agora non, Bernardo", de David McKee

TÍTULO: Agora non, Bernardo.

AUTOR: David McKee.

TRADUCIÓN: Xosé Manuel González.

EDITORIAL: Kalandraka. Colección: Tras os montes.

O ilustrador e escritor inglés, David McKee, creador do coñecido elefante de cores Elmer e toda unha colección coa que os lectores máis novos continúan a gozar á vez que son quen de percibir outra ollada do mundo circundante, preséntanos Agora non, Bernardo, creado en 1980 e agora, case corenta anos despois da súa publicación Kalandraka recupera este clásico da LIX e achégallela aos lectores galegos grazas á tradución de Xosé Manuel González.

     Álbum ilustrado necesario porque invita á reflexión, sobre todo dos adultos que demasiadas veces, debido, en parte, ao ritmo vertixinoso do traballo e tamén  á rapidez con que muda todo na sociedade actual, se esquecen ou deixan en segundo lugar o fundamental da vida, como o afecto, o agarimo, a conversa, a palabra ben dita e sentida e como parte imprescindible do coñecemento e equilibrio emocional fronte á soidade, ao materialismo e á indeferenza.

David McKee

     Bernardo é un cativo que busca ser o centro de atención e que os seus referentes, os seus pais lle fagan caso, pero estes están máis ocupados nas cousas cotiás e materiais ca no esencial da vida coma o xogo compartido, a conversa, o contacto... en definitiva, a grandeza das pequenas cousas, que nos permite tocar a felicidade e sentila coma algo máxico. O autor válese do humor, xogando cun toque surrealista para deixar patente a cara da indeferenza a partir da secuenciación de escenas reais en cores e personificadas que rematan do mesmo xeito: Agora non, Bernardo. Os nenos son pequenos pero decátanse inmediatamente das incoherencias, do desapego, por moito que as súas necesidades primarias coma a comida, a roupa ou o cuarto e a cama estean presentes.

     Libro que contén varias lecturas, varios niveis segundo sexa a idade do lector, pero en todas a porta da reflexión está aberta.

     As ilustracións son coloridas e dan forma e vida aos personaxes realistas que reflicten escenas da vida cotiá perfectamente identificadas polos lectores máis novos.

                                                                                                                         ALBA PIÑEIRO

REMUÍÑO DE LIBROS (34) "Un máis", de Olalla González e Marc Taeger

TÍTULO: Un máis.

 

AUTORES: Olalla González ( texto) e Marc Taeger ( ilustracións)

EDITORIAL: Kalandraka.

A editorial Kalandraka achégalles aos primeiros lectores este fermoso e suxestivo álbum ilustrado da man da mestra e especialista en animación á lectura Olalla González  e do artista suízo afincado no Morrazo Marc Taeger.

     Un máis  formula  a chegada dun novo membro á familia e os cambios que isto supón, non só a nivel físico por parte da nai, senón tamén anímico ao espertar o interese de todos os membros ante a expectativa da futura vida.

 

Olalla González e Marc Taeger

     A trama parte cando o protagonista do conto o pequeno coello se decata de que a súa nai presenta unha barriga que antes non tiña. Daquela, decide preguntarlle a que se debe,  e ante a noticia de que vai chegar un irmán, vai compartila cos seres máis próximos da súa contorna para ver se eles saberán dicirlle a data concreta do seu nacemento.

     Así que, deste xeito, lles pregunta ao Picapau, ao pequeno esquío, ao oso grande e mais á ovella. Todos amosan a súa ilusión e  solidariedade  preparándolle algún agasallo.

Cada resposta faille medrar a emoción e ábrelle as portas da imaxinación ao soñar co que poderían xogar, facer... cando sexan un máis.

     As distintas paisaxes estacionais reflectidas nos soños axudan a que os primeiros lectores teñan conciencia do paso do tempo ata a chegada do gran día onde ao pequeno coello lle agardan  varias sorpresas.

     O feito de que a súa estrutura sexa repetitiva e acumulativa atrae a atención do lector, que axiña se identifica co protagonista e déixase levar por toda unha amálgama de sentimentos onde a tenrura e a ledicia están presentes.

     As vivas ilustracións supoñen a lectura plástica do texto xogando coa combinación de cores nas escenas reais e a monocromía nas correspondentes aos soños do protagonista.

                                                                                                       ALBA PIÑEIRO

REMUÍÑO DE LIBROS (25) "Ernesto e Celestina. Músicos da rúa".

TÍTULO: Ernesto e Celestina. Músicos da rúa.

AUTORA: Gabrielle Vincent.

TRADUCIÓN: Tamara Andrés.

EDITORIAL: Kalandraka. COLECCIÓN: Tras os montes.

Grazas ao labor editorial de Kalandraka, os primeiros lectores poden coñecer a Ernesto e Celestina na nosa lingua. Ernesto e Celestina son dous personaxes entrañables que na década dos oitenta tiveron a súa aparición da man de Gabrielle Vincent. Este é o nome artístico baixo o que se agocha a respectada pintora belga Monique Martin.

 

Gabrielle Vincent

     

    Ernesto e Celestina. Músicos da rúa, é un fermoso e suxestivo álbum ilustrado que forma parte dos trinta libros que a autora publicou nos que os seus protagonistas son o bondadoso e preguiceiro oso Ernesto e a vitalista e intelixente ratiña Celestina. Cada libro conta unha aventura entre os dous amigos tan diferentes, non só no aspecto físico, senón tamén na personalidade, pero que se complementan perfectamente.

     Neste caso, deciden facerse músicos da rúa e así conseguir os cartos suficientes para poder arranxar o tellado da súa casa. Despois de ter probado distintas opcións, decátanse de que se traballan xuntos, o resultado é máis doado e mellor.

A través dunha linguaxe textual sinxela, clara e directa sustentada nos diálogos dos personaxes descubrimos o valor da amizade, a xenerosidade, a tenrura e a grandeza das pequenas cousas como base da felicidade.

     As ilustracións non son un mero acompañamento textual, senón que forman parte del. Destaca a simbiose entre o texto dialogado e o visual, de tal xeito, que, ás veces, a lectura plástica substitúe a verbal. Trátase de marabillosas imaxes pictóricas en acuarela e con debuxos de trazos e tonalidades suaves que  atraen a atención do lector e achegan información baseada en detalles, que non escapan aos ollos dos nenos.

                                                                                                            ALBA PIÑEIRO

REMUÍÑO DE LIBROS (21) "Xa non estou aquí", de Iria Misa

TÍTULO: Xa non estou aquí.

AUTORA: Iria Misa.

EDITORIAL: Edicións Xerais. COLECCIÓN: Fóra de xogo.

Iria Misa principia a súa andaina na LIX coa publicación da súa primeira novela, Xa non estou aquí, gañadora do Premio Jules Verne, 2016.

     Xa non estou aquí é unha novela  coral que atrae a atención do lector dende as primeiras páxinas. E faino tanto dende a forma coma dende o contido, pois trata de sentimentos humanos universais contados polas diferentes perspectivas dos personaxes.

    

Iria Misa

             A trama comeza cando Ánxela, a protagonista-confidente do lector e narradora en primeira persoa, desaparece. Será a propia  Ánxela a que nos irá desvelando o que ocorreu para chegar á situación presente. Así descubrimos como a causa dun desengano amoroso xunto coa falta de comunicación cos seus pais, os febles alicerces da súa vida van esmorecer e provocar que teña que repetir 1º de Bacharelato.

     

     A través da súa voz e das persoas que formaban parte da súa contorna: familiares (pai, nai e irmán), amigos, compañeiros de clase… o lector vai adentrarse no mundo dos sentimentos desordenados da adolescencia na procura da identidade, da aceptación e pertenza a un grupo, da comprensión etc.

 

Presentación do libro

     Novela que non busca adoutrinar pero si reflexionar sobre aspectos vitais propios da adolescencia, etapa na que se vai formando a personalidade e a capacidade para afrontar os medos, as incertezas, as inquedanzas, o desexo de coñecer o permitido pero tamén o prohibido.

     A alternancia de narradores, que contan a súa versión, crea un clima de suspense á vez que imprime un ritmo acompasado polo emprego dunha prosa fluída e clara.

                                                                                                      ALBA PIÑEIRO 

REMUÍÑO DE LIBROS (20) "Versos para conversar", de Xoán Carlos Domínguez Alberte

TÍTULO:  Versos para conversar.

AUTOR: Xoán Carlos Domínguez Alberte.

ILUSTRACIÓNS: Pablo Rosendo

EDITORIAL: Galaxia. COLECCIÓN: Árbore.

O escritor e profesor ourensán Xoán C.Domínguez Alberte da man da editorial Galaxia, achégalles aos lectores máis novos este fermoso poemario onde se reivindica a palabra poética cantada ou dita en voz baixa, pero sempre cargada de emocións e sentimentos.

     Versos para conversar é un poemario composto por vinte e catro poemas distribuídos ao longo dos cinco apartados nos que se estrutura o libro e nos que o lector atopará as ventás polas que poder percorrer tanto a natureza humana coma a animal ou vexetal: Amizades, Voces, Brinquedos, A lúa e a nena, Soños.

Xoán Carlos Domínguez Alberte

     

     A través da súa esencia lúdica os lectores descubrirán a importancia das palabras para nomear o que gusta e o que non, para coñecer e recoñecer o mundo real e o dos soños. As  frecuentes aliteracións xunto cos paralelismos e as onomatopeas afondan no carácter de xogo á vez que dotan os poemas dun ritmo e musicalidade que convidan a ser cantados. Aínda que a reminiscencia da tradición oral está presente en moitos deles destaca sobre todo na canción de berce  Durme e repousa, na adiviña e nos trabalinguas. En definitiva, versos para conversar, xogar, pensar e soñar.

     As  expresivas e azuladas ilustracións de Pablo Rosendo están en sintonía co ton textual, dándolles vida aos diferentes personaxes do poemario.

                   

Asinando, despois da presentación do libro

                                                                                      

                                                                                                                    ALBA  PIÑEIRO                                                                                                                         

REMUÍÑO DE LIBROS (16) "As pescadoras", de Nadia Menotti

TÍTULO:  As pescadoras.

AUTORA DAS ILUSTRACIÓNS: Nadia Menotti

EDITORIAL: Kalandraka. Colección: MareMar.

As pescadoras é un fermoso e suxestivo álbum ilustrado que nos achega a editorial Kalandraka e que vén avalado por ter mención do xurado do VII Premio Internacional Compostela para álbums ilustrados. Xosé Ballesteros foi o encargado da adaptación do texto a partir dun conto popular hindú. E a ilustradora arxentina, Nadia Menotti, a responsable de crear todo un universo plástico- visual moi atraente para os lectores infantís.

     A partir dun argumento sinxelo, propio da tradición oral, pero non simple, descubrimos como as tres protagonistas do conto viven, traballan e mesmo se mimetizan co medio que as rodea.  

Nadia Menotti

     A excelente proposta de Nadia Menotti, que ten a súa orixe nun proxecto académico, é o produto de investigación e experimentación baseado na creación dos  personaxes, dos escenarios (onde destacan tanto a distribución do espazo coma a luz, necesarias para formar a atmosfera narrativa) e dos elementos simbólicos. Todos eles cobran vida grazas ao emprego de diversos materiais: madeira, tea, fíos…que axudan para narrar a historia das tres pescadoras. Cada personaxe está caracterizado de xeito individual, de aí que non precisan de ter rostro para identificarse.

     En definitiva, toda unha eclosión de sensacións olfactivas, visuais e sonoras que espertan a imaxinación e certa análise crítica ao formular, dun xeito sutil, a importancia do esforzo no traballo cotián, o respecto aos diferente gustos, a solidariedade e tolerancia co que consideramos distinto, pero que nunca debe ser excluínte.

                                                                                                                                             ALBA PIÑEIRO