CATAVENTO DE POEMAS INFANTÍS ( LXVII) "Eu conto, ti cantas...", de María Victoria Moreno (2)

                                  MARÍA VICTORIA MORENO (2) (1941-2005)

(continuación entrada anterior da autora: Catavento XXI)

Hai unha chorumiña

considerada

que só rilla na roupa

vella e gastada.

María Victoria Moreno

      Rillando arrola,

      despois bícame a face

      con alas dondas.

Cando rilla a choruma

miañan os gatos

e acenden vinte ollos

os dez lagartos.

      Vinte lucernas

     fan un mundo de sombras

      que o can goberna

 * *  *

Galopan polo aire,

soben ás camas,

e os medrosos suponen

que son pantasmas

      Mais son amigos,

      larpeiros e curiosos

      coma os meniños.

A noite vai subindo,

medran as sombras,

gabean polo aire

figuras tolas.

      Mais  sae a lúa

      e florece o sosego

      na terra escura.

O ceo, nese instante,

faise pequeño,

mais colle en cada estrela

un mundo enteiro.

      Son mundos grandes,

Ilustración de Manuel Uhía

      habitados por xentes

      altas e amables

               ***

-Queridos homes altos,

desexo vervos,

baixade ata a bufarda

onde  eu espero.

      Se non baixades,

      mandádeme co vento

      unha mensaxe.

                  ***

Unha brisa de alas

bisba no faio

e recibo a mensaxe

con desengano.

      -Atende á Terra

      e á vida que palpita

      na natureza.

Ilustración de Manuel Uhía

Queridos homes altos,

miñasxoíñas,

vese que non sabedes

como é a vila:

      porque onde eu vivo

      non temos mar nin monte,

      fraga nin río.

                       ***

Temos fontes, camelias,

céspede e mirtos,

pombas, cuchos, paxaros,

ratos e michos.

        E tamén temos

      moitos farois de lúa

      altos e esveltos.

                          (e continúa)

                     (Do libro Eu conto, ti cantas…, editado por Edicións Xerais de Galicia, 2005/2017)

REMUÍÑO DE LIBROS (36) "O príncipe carpinteiro", de Manuel Uhía

TÍTULO: O príncipe carpinteiro.

AUTOR: Manuel Uhía.

EDITORIAL: Galaxia .Colección: Árbore.

A editorial Galaxia achégalles aos lectores a partir de dez anos este conto cuxa autoría pertence a un home de ampla e recoñecida traxectoria dentro do mundo da ilustración da LIX das nosas letras.

    

     Trátase de Manuel Uhía, pintor, ilustrador, escritor, deseñador gráfico, colaborador con diferentes editoriais, medios de comunicación e axencias de publicidade, ademais de guionista e director de documentais de natureza submarina. Desta vez, preséntase coma autor por partida dobre, ao ser o creador tanto do texto coma das ilustracións.

     O príncipe carpinteiro cóntanos a historia de Rodolfo VI, un neno espelido e con inquedanzas que para nada teñen que ver cos obxectivos depositados nel, mesmo antes de ter nacido, por parte do seu avó e rei de Paspalia, Gumersindo II.

 

Manuel Uhía

     Ao longo de oito capítulos curtos imos descubrindo a historia pasada do protagonista, cuxa nai, Priscila, na súa mocidade xa dera mostras de ter unha personalidade diferente a todas as princesas do seu tempo, negándose a acatar a vontade paterna de casar cun rico herdeiro. Este impulso de rebeldía non lle servirá para atinxir os seus desexos e co paso do tempo, non terá máis remedio que obedecer e casar co que será o pai de Rodolfo VI. O rei Gumersindo II coidaba que co nacemento do seu neto chegaría ao seu reino un pouco de tranquilidade, pois el sería o herdeiro de todo. Pero a realidade non se puxo de acordo coas ilusións e Rodolfo VI, a medida que ía medrando, tamén se ía afastando do que, a priori, debería facer un futuro rei: cazar, cabalgar e ser un home de armas. Porque o noso protagonista agocha un segredo que habita na parte máis afastada e, xa que logo, prohibida do pazo e que se descubrirá ao final e suporá, a diferenza da súa nai e avó, a realización dos seus soños.

     O feito de que estea narrado cunha prosa fluída e sustentada sobre todo nos diálogos, onde non falta o humor, atrae a atención do lector á vez que o convida a interpretar os personaxes focalizados nas vivas ilustracións.

                                                                                                                                                    ALBA  PIÑEIRO