Mostrando entradas con la etiqueta antón garcía-fernández. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta antón garcía-fernández. Mostrar todas las entradas

miércoles, 29 de marzo de 2023

VÍDEO NO QUE ANTÓN GARCÍA FERNÁNDEZ GLOSA O ARTIGO "A miña experiencia cos libros de Roald Dahl", de Antonio G. Teijeiro




O pasado domingo, día 12 de abril, escribín no meu espazo no Faro de Vigo, “Dende a miña fiestra”, un artigo no que expresaba a miña opinión sobre a barbaridade que supón modificar a obra dun autor para, dicen, amosar unha linguaxe inclusiva nos seus textos.

Isto sucedeu cos libros de Roald Dahl e supuxo un balbordo de enormes dimensións.

Como xa se escribiron mil artigos sobre o tema, non vou comentar nada máis.

Pero resulta que o catedrático da Universidade de Tennessee en Martin, Antón García Fernández fai unha glosa nun vídeo sobre o artigo en cuestión, “Versos e aloumiños” , dado o interesante achegamento do docente, reproduce o devandito vídeo, ademais de incluír unha foto do artigo en cuestión.

Moi interesantes as palabras de García Fernández que podedes saborealas máis abaixo.









sábado, 16 de abril de 2022

UN ACHEGAMENTO A "O CREPÚSCULO E AS FORMIGAS", DE X.L. MÉNDEZ FERRÍN


Un dos primeiros libros de Xosé Luís Méndez Ferrín que Antonio García Teijeiro tivo ocasión de ler foi a colección de relatos O crepúsculo e as formigas, e iso é algo que ambos os dous temos en común, pois eu tamén entrei na literatura ferriniana a través deste mesmo libro. 


     Cando saíu á venda a comezos da década dos sesenta, cun limiar a cargo de Ramón Piñeiro, esta obra trouxo novos aires á narrativa galega, achegándoa a expresións literarias por entón de moda noutros lugares de Europa. Porque os contos que compoñen este volume beben do existencialismo, pero tamén dunha concepción narrativa que é propia de Ferrín: ese gusto polo estilo directo, lacónico, espido, ás veces mesmo coloquial; eses personaxes que son case sempre vítimas dunha realidade coa que non son quen de se compatibilizaren, caendo irremediablemente nas gadoupas duns acontecementos que non poden controlar. 

     

Neste vídeo que veño de publicar na miña canle 

de YouTube comento polo miúdo O crepúsculo e 

as formigas, tentando poñelo dentro do contexto 

histórico e literario que fixo posible a súa creación.

     Por se interesa á audiencia de Versos e aloumiños, déixovolo aquí abaixo, agardando que sexa do voso agrado.

 




ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ


lunes, 8 de julio de 2019

VÍDEO SOBRE A MEDIACIÓN POÉTICA con ANTÓN GARCÍA-FERNÄNDEZ





O tema da mediación é algo que me interesa especialmente. E lévame interesando dende hai ben tempo porque sei, téñoo ben comprobado, que aos nenos e ás nenas lles gusta a poesía, sempre que haxa un mediador ou mediadora que llela achegue.

     E aí radica o problema: se non hai persoas que crean no que fan, que se apaixonen pola lectura poética, que estean convencidas  firmemente da bondade da lírica na formación persoal do alumnado, estaremos desperdiciando unha oportunidade única de facer gozar a rapazada e de formala moito mellor e gozando.
     De aí que faga especial fincapé neste punto, un día si e outro tamén, nos diversos foros nos que participo.
       
     Lectura en voz alta, selección marcada pola calidade dos poemarios, contaxio do noso entusiasmo e compartir os diversos aspectos da poesía, son algúns dos piares para acadar certos obxectivos.
     
     De todo isto falo con Antón García Fernández, profesor da Universidade de Tennessee en Martin, no vídeo que podedes ver/escoitar deseguido.



martes, 26 de julio de 2016

"VERSOS E ALOUMIÑOS" SUPERA LAS 200.000 VISITAS Y LO CELEBRAMOS

O autor deste artigo Antón García Fernández (dereita), con Manuel Veiga e Antonio G. Teijeiro


                   NOS  VEMOS DENTRO DE CIEN MIL VISITAS MÁS
                                                  
                                                                            Antón García-Fernández

Ya lo dijo más de un filósofo en más de una ocasión, y con toda razón: que la literatura, como la educación, es más una cuestión de contenidos que de recursos. Poco importa el soporte sobre el que se escribe; lo que cuenta es lo que se escribe y su valor estético y literario. 
Juan Cobos Wilkins, un dos últimos colaboradores. (Foto de Guevara Orjuela)

     Desde la más remota Antigüedad, cuando la literatura se transmitía oralmente, pasando por las tablillas de cera, los papiros, los libros, y más recientemente, los libros electrónicos o las tabletas iPad y otras (que, naturalmente, no son más que versiones modernas de las antiguas hechas de cera, como un profesor amigo mío me recuerda continuamente), lo que siempre ha interesado ha sido el contenido más que el continente.

     En este marco se inscribe Versos e aloumiños, un proyecto que no por ser cibernético es menos literario o cultural, pues la literatura, la música, el cine y otras expresiones culturales constituyen sus principales contenidos y sus razones de ser. 

     Otro de los objetivos de este blog ha sido, sobre todo desde que el propio Antonio García Teijeiro tomó las riendas del mismo, la conjugación masiva del verbo compartir. Así pues, en este espacio tienen cabida textos de multitud de amigos que comparten con Antonio—y con todos los lectores, claro está—sus intereses, sus conocimientos, sus inquietudes y, sobre todo, su afecto. 
    
A palabra de Xavier Estévez brillou no blog-revista
     Una vez más, los contenidos son los que unen a Antonio, a sus amigos que contribuyen artículos para el blog y a los lectores que comparten el interés por dichos contenidos.
Antonio G. Teijeiro con Juan Carlos Martín Ramos, colaborador habitual.

     A veces Antonio tiene que insistir para que tal o cual persona le envíe un texto (a mí me insiste casi semanalmente, con más éxito en unas ocasiones que en otras), pero cuando finalmente recibe la entrada y la publica, el blog se enriquece con puntos de vista y enfoques diferentes sobre multitud de temas de índole cultural. 
Foto de Anxo Cabada

     La llegada de internet ha propiciado que espacios como Versos e aloumiños puedan cobrar vida y difusión, pero más allá del soporte, son de nuevo los contenidos generosamente ofrecidos por tantos amigos y tantas amigas los que confieren vitalidad a este blog. 

     Hace unos días, Versos e aloumiños alcanzó las 200.000 visitas, lo cual significa que en prácticamente un año y medio, la página ha recibido un centenar de miles de visitas, que llegan de casi todos los puntos cardinales del planeta.
 
O verso comprometido coa lingua de Martiño Maseda  alumou a nosa publicación

     
     Nos complace que quienes visitan este espacio ecléctico regresen a él periódicamente. Los contenidos que consideremos valiosos tendrán siempre cabida aquí, y como celebración de esta efeméride de las 200.000 visitas, queremos agradecer sinceramente su interés tanto a quienes han escrito material para Versos e aloumiños como a quienes se pasan por estas páginas. 

     Nos vemos dentro de otras cien mil visitas.