FAÍSCAS (16): "MEMORINA, CAMINO A BELÉN", un fermoso poema-panxoliña de Nieves García.

 

Memorina é unha personaxe entrañable, protagonista dun delicioso conto rimado da enorme poeta Nieves García e ilustrado pola non menos enorme Susana Rosique, que se chama Memorina va al mercado.

 

Editado por Narval Editores, esta obra dirixida, en principio, aos pequenos lectores, preséntanos a Memorina, unha rapaza esperta, espelida e cantaruxeira, pero, como lles sucede ás persoas intelixentes, é un pouco distraída.

A avoa pídelle que faga un mandado, que escriba a listaxe do que ten que traer para non esquecer o que lle pediu.

Chegará Memorina á casa co que lle encargaron ou non?

 

Un conto rimado perfectamente (non en van, Nieves é unha poeta de referencia), cheo de humor e que pide ao lectorado que a axude para levar a bo porto o recado. Unha historia divertida que acariña.

Un libro que fai as delicias dos e das que o lemos, ilustrado con ternura, expresividade e mestría por Susana Rosique, unha das ilustradoras que fan das historias escritas unhas interpretacións ricas e persoais, que moitos admiramos.

 

Pois ben, resulta que, á marxe do libro, Nieves García enviou a Memorina a Belén (ou talvez llo pedira ela) e teceu un fermosísimo poema de Nadal que reproducimos deseguido. Grazas, pola túa xenerosidade, poeta.

Vaivos encantar. E, se é así, lede, lede esta fermosa narración e sede felices.

                                        

                                                     Camino a Belén

 

Memorina va a Belén

 para hacer unos recados

que le ha pedido su abuela,

pues llega la Nochebuena

y no hay nada preparado.

Por el  camino a Belén

recoge varios recados,

añade los de su abuela

y prepara un buen listado:

 “Medio kilo de alegría

y de derechos humanos

 dos barras  de tolerancia,

cuarto y mitad de entusiasmo

 y un  manojo de respeto

para el que está al otro lado” .

 Y cantando esta canción

 a Belén casi ha llegado.

En un portal de cartón, 

 encuentra a un niño sentado

 y le entrega a ese buen niño

 buen turrón y mantecados

preparados por su abuela

con mucho amor y cuidado.

Más, de pronto, un  estruendo

 en el portal ha sonado

tras la intensa polvareda

ya no hay niños, ni listado.

Y este cuento así termina,

pero podemos cambiarlo:

“Cada casa en Nochebuena

que presente este listado

en ricos guisos y postres

y todo se habrá arreglado”.

¿Te atreverás a intentarlo?

                                                                  

                                                                                       Nieves García

 

 

 

Dende Belén, corazón de Palestina, "Versos e aloumiños", desexan a PAZ para o ano 2024

Belén no Nadal

Do Nadal pódense dicir moitas cousas e non todas, dende logo, positivas.

Pero nunca está de máis desexarnos días de felicidade que vaian máis aló das simples palabras.

Sempre hai persoas que queremos e que nos alegramos de que se atopen ben.

Hai moito que superar de botamos unha ollada ao noso redor.

 

VERSOS E ALOUMIÑOS quere agradecer a tantos e tantas visitantes que día a día se achegan a este blog para compartir feitos e palabras.

Palabras que sobrevoan este espazo para facernos a todos e todas máis afectuosos e sensibles.

Pois para todas as persoas de boa vontade, VERSOS E ALOUMIÑOS, deséxavos un feliz Nadal e un ano 2024 máis xusto, no que a PAZ, o AMOR e mais a SAÚDE brillen por riba de todas as sombras que ennegrecen demasiados días do ano.

 

E facémolo dende unha panxoliña cantada por un coro de nenos e nenas palestinos que cantan para emocionarnos e pedir liberdade para un pobo masacrado pola barbarie dun estado invasor.

Escoitádea. A nós caéronnos as bágoas durante a intepretación.

Que lles chegue a paz.

A OBRA POÉTICA DE LUIS PIMENTEL NO PODCAST "EL ENVÉS DE LA PÁGINA" (con ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO)

Despois de tratar no mes de outubro a poesía de Álvaro Cunqueiro no podcast El Envés de la Página, para o episodio do mes de novembro decidimos escoller un poeta que comparte xeografía con Cunqueiro: o lucense Luis Pimentel, autor dunha obra poética breve pero intensa tanto en castelán como en galego. Desta volta, Antonio e mais eu conversamos sobre as características da poesía pimenteliana, co seu gusto pola música, o axexo da noite, a influencia de Rosalía e a obsesión pola morte, especialmente a dos máis cativos. O episodio, como foi o caso no de Cunqueiro, está ilustrado co recitado dalgúns dos poemas máis relevantes compostos por Pimentel. Deixámolo aquí abaixo por se pode interesar aos lectores e lectoras deste blog.

 

                                                      ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ

CATAVENTO DE POEMAS INFANTÍS (LXXXVII) : "Máxica Lúa", de Xoán Neira

 

                                         XOÁN NEIRA ( Meilán. Lugo, 1953)

 

 

 

LÚA DE LOBOS

 

 

No frío inverno,

aló na montaña,

oulean os lobos

Xoán Neira

cando hai lúa chea.

 

Teñen fame negra,

preto da aldea

oulean e oulean

ata mañá cedo.

 

Dúrmete meu neno,

non lle teñas medo,

que saíu o sol

e o lobo marchou!

 

 

A LÚA E O SOL

 

A Lúa reina de noite,

o Sol reina de día

e fixeron un trato

para compartir a vida.

 

Partilaron o tempo

como dous irmáns,

repartiron o ceo

de verán a verán.

 

Tamén repartiron

as idas e voltas:

o Sol coa luz,

a Lúa coas sombras.

 

Dende o solpor ao amencer

a Lúa é a dona;

dende o amencer ao solpor

o Sol leva coroa.

 

O Sol ten luz propia,

a Lúa pediulla prestada.

O Sol quenta a Terra,

a Lúa non pode quentala.

 

A Terra xira arredor do Sol,

a Lúa arredor da Terra.

O Sol vai ás festas,

a Lúa ás verbenas.

 

 

A LÚA VIXíA

 

Dende a súa leda torre

a lúa vixía

a vida nocturna

e descansa polo día.

 

Lúa protectora,

lúa silandeira

cos dous ollos abertos,

rachando coas tebras,

coida o noso sono

mentres descolga

unha escaleira

para que os soños

suban por ela.

 

A luz da lúa

é para noctámbulos

guía segura

como un sol de medianoite.

 

 

(Do libro Máxica  Lúa, editado por Medulia Editorial e ilustrado por Lucía Barrios)

FAÍSCAS (15) "URCO, UNHA HISTORIA RECICLADA", UN FERMOSO PROXECTO, de Soledad García Riveiro e Ángela Costas

   

          

Cando miramos aos ollos dun animal abandonado, vemos máis que tristeza. Vemos esperanza, determinación e o desexo de atopar amor e seguridade de novo. Esta é a esencia de "Urco, unha historia reciclada", un libro no que pretendo conducir máis alá das páxinas, para conectar con quen as lee.

 

 

A historia de Urco e a miña están entrelazadas polas segundas oportunidades. “Urco, unha historia reciclada” está baseado no caso real do can dos nosos amigos. A obra participou en dous prestixiosos concursos de álbum ilustrado e non tivo sorte, penso eu, porque o seu destino era outro. Unha proba de que, incluso na derrota, hai esperanza. Igual que Urco, eu tamén tiven que loitar moito na vida, aprendendo a xogar a perder.

 

Ao crear o libro quería ir máis alá e marcar unha diferenza non só coas palabras, senón tamén coas imaxes. Ángela Costas é a ilustradora de Urco, unha artista que puxo o corazón xunto aos materiais reciclados, mesturou agarimo entre as bolsas de desfeito e as redes de verduras e grampou tapóns ás emocións dos envases de leite e friame. Esta elección foi unha declaración de intencións. Queríamos demostrar que, igual que o lixo se pode transformar en algo bonito e significativo, os animais abandonados tamén merecen unha muda semellante nas súas vidas.

 

Porén, a mensaxe subxacente en "Urco, unha historia reciclada" vai máis alá do papel e das ilustracións. É unha chamada á nosa humanidade compartida, unha invitación para que todas e todos reflexionemos sobre as segundas oportunidades que podemos ofrecer, non só aos animais, senón tamén ás persoas do noso contorno e a nós mesmos. Ao adoptar estamos construíndo unha comunidade máis compasiva da que o amor e a empatía son os piares. Por iso, quero dar as grazas a concelleira de Medio Ambiente, Nuria Rodríguez, por difundir este proxecto altruista de máxima concienciación social para que Urco chegue a todas as nenas e nenos que cursan segundo de primaria de Vigo, a todas as bibliotecas de Vigo e do Val de Miñor e se difunda na cartelaría dos parques caninos.

 

O Concello publica o libro "Urco, unha historia reciclada" na imprenta máis antiga de Vigo, Gráficas Ezponda, repartindo un total de 6.000 exemplares. A maquetación correu a cargo da deseñadora gráfica Natalia Guisande. "Urco" contén actividades para aprender os coidados dos animais, as razas, as emocións e a importancia do microchip, entre outras. Ademais dispón dun código QR para acceder aos cans e gatos en adopción do refuxio municipal de Vigo.

 

Despídome aquí expresando o meu máximo agradecemento a Antonio García Teijeiro pola xenerosidade de visibilizar e explicar este proxecto. Esta acción destaca a marabillosa persoa que hai detrás do poeta, profesor, escritor, antólogo… E isto crea conciencia, polo que estou profundamente agradecida.

 

Que sigamos lendo, crecendo e soñando.

 

Mil grazas mestre Antonio!