Mostrando entradas con la etiqueta xerais.. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta xerais.. Mostrar todas las entradas

viernes, 7 de septiembre de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (50) "Street Poems", de Fran Alonso





TÍTULO:   Street Poems

AUTOR:  Fran Alonso



EDITORIAL: Edicións Xerais . COLECCIÓN: Sopa de Libros



   
Dende que lin Cidades, hai xa ben anos, comprendín que a poesía de Fran Alonso (Vigo, 1963), dirixida á mocidade, levaba unha orientación innovadora e estaba enfocada a presentar moitos camiños ao lectorado.
    
     E sucedeu, tamén, con aquela poesía que Fran Alonso escribiu para as primeiras idades. O meu gato é un poeta e Poemas birollos para ler cos ollos son un claro exemplo do que estou a dicir.
 
Fran Alonso
     Teño nas miñas mans un novo poemario deste autor vigués: Street Poems. De novo, convencionalismos fóra.  De novo, procurando o interese do lectorado mediante poemas para ver. poemas  para que se identifique coa realidade artística circundante calquera lector/a, para que sintan a proximidade dos textos tirados dos muros das rúas xunto cos seus propios. Uns serven de inspiración aos outros e a creatividade do poeta non ten cancelas.

     Todos eles están impregnados de rebeldía. Son golpes de voz dun certo carácter subversivo. Removen conciencias e non deixan indiferente a ninguén.

     Atopamos en Street Poemas fotografías que Fran Alonso foi facendo de textos e imaxes pintadas en muros e paredes. El mesmo explica a procedencia dos poemas nunha introducción ao poemario: Este é un libro que foi medrando aos poucos na miña cabeza. Comecei hai catro anos, fotografando aqueles graffiti ou intervencións de “street art” alí por onde pasaba, inicialmente de xeito esporádico e ao final de xeito sistemático.

     


     Si, porque o que Fran Alonso ía atopando (tags, murais nunha parede, edificio, vagón dun tren ou nunha árbore) converteuse, case sen querer, en intervencións que o levaron a crear este libro tan singular. O poemario dun autor atrevido que crea espazos de plástica e poesía con poemas gamberros, críticos, inconformistas.

     Un poemario de denuncia, reivindicativo cen por cen no que imaxe e texto desenvolven un papel que se converte en reto para quen entre neste mundo tan atractivo.
     

      Poesía na nova dimensión. Poesía visual en moitos casos. Poesía necesaria nunha contorna que precisa da creatividade en toda a súa extensión. A expresividade visual e a palabra indomable feitas poesía.

    
     Un libro para permanecer.

                                                                                                 ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO

martes, 10 de abril de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (46) "Escaquis e Romeu", de Antonio Manuel Fraga







TÍTULO: Escaquis e Romeu.

 


AUTOR: Antonio Manuel Fraga.




ILUSTRACIÓNS: Jacobo Fernández Serrano





EDITORIAL: Xerais. Colección: Sopa de libros.






Toda iniciativa que teña que ver coa promoción da lectura para os máis novos, sempre é de agradecer, pois significa apostar polo futuro máis inmediato do que eles forman parte. Escaquis e Romeu é unha historia que xurdiu por encargo para ser o fío condutor do Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra do 2017,baixo o lema:”O mundo que queremos”. O seu autor, o escritor e enxeñeiro técnico, Antonio Manuel Fraga ten ben claro o mundo que quere e así é quen de achegarlles aos lectores a partir de dez anos, esta fermosa e tenra historia que se vai converter en todo un alegato da bondade humana, non exenta de crítica social e reivindicación dun mundo máis xusto en todas as súas facetas tanto humanas coma animais e naturais.

      
Antonio Manuel Fraga
     
     Romeu é o seu protagonista, personaxe entrañable que cre no ser humano e cuxa profesión de barbeiro lle permite ser feliz ao gozar coas gandes-pequenas cousas da súa vida cotiá coma a conversa cos veciños ou lerlles ás plantas e así sentirse vivo, rodeado de vida de papel e vexetal e esquecer as chanzas dos que confuden a súa bondade co feito de ser parvo. Escaquis é un ser misterioso, un espírito que nace dos soños dos nenos, habita no “reverso-mundo”e ten un estraño poder: o de abrir as portas ao mundo dos desexos.

      
     A súa estrutura en tres partes con cadanseu título e con cinco capítulos curtos cada unha, axuda a que o lector se familiarice coa historia e descubra no epílogo quen é a personaxe narradora, que ao longo de todo o libro lle fai continuas invitacións para que a acompañe na aventura lectora.
 
Ilustración de Jacobo Fernández Serrano
      
     A través do emprego dunha prosa fluída, non exenta de humor, aparecen os personaxes caracterizados e de fácil recoñecemento para o lector que se introduce na historia onde vai descubrir que os prexuízos, o medo ao descoñecido e a xenofobia son sempre produto da ignorancia e que a amizade é tan poderosa que ata dá forzas para enfrontarse a calquera perigo.

Antonio M. Fraga e Jacobo F.S. no Salón do Libro de Pontevedra
     
     As expresivas ilustracións de Jacobo Fernández Serrano están en sintonía co ton textual e amosan cos seus trazos unha tenra homenaxe a Agustín Fernández Paz por parte do autor e do ilustrador.


                                                                                                                  ALBA  PIÑEIRO



viernes, 6 de abril de 2018

CATAVENTO DE POEMAS INFANTÍS ( LXVII) "Eu conto, ti cantas...", de María Victoria Moreno (2)







                                  MARÍA VICTORIA MORENO (2) (1941-2005)



(continuación entrada anterior da autora: Catavento XXI)




Hai unha chorumiña
considerada
que só rilla na roupa
vella e gastada.

María Victoria Moreno
      Rillando arrola,
      despois bícame a face
      con alas dondas.



Cando rilla a choruma
miañan os gatos
e acenden vinte ollos
os dez lagartos.

      Vinte lucernas
     fan un mundo de sombras
      que o can goberna

 * *  *


Galopan polo aire,
soben ás camas,
e os medrosos suponen
que son pantasmas

      Mais son amigos,
      larpeiros e curiosos
      coma os meniños.



A noite vai subindo,
medran as sombras,
gabean polo aire
figuras tolas.

      Mais  sae a lúa
      e florece o sosego
      na terra escura.


O ceo, nese instante,
faise pequeño,
mais colle en cada estrela
un mundo enteiro.

      Son mundos grandes,
Ilustración de Manuel Uhía
      habitados por xentes
      altas e amables

               ***

-Queridos homes altos,
desexo vervos,
baixade ata a bufarda
onde  eu espero.

      Se non baixades,
      mandádeme co vento
      unha mensaxe.

                  ***

Unha brisa de alas
bisba no faio
e recibo a mensaxe
con desengano.

      -Atende á Terra
      e á vida que palpita
      na natureza.


Ilustración de Manuel Uhía
Queridos homes altos,
miñasxoíñas,
vese que non sabedes
como é a vila:

      porque onde eu vivo
      non temos mar nin monte,
      fraga nin río.

                       ***

Temos fontes, camelias,
céspede e mirtos,
pombas, cuchos, paxaros,
ratos e michos.

        E tamén temos
      moitos farois de lúa
      altos e esveltos.
                          (e continúa)



                     (Do libro Eu conto, ti cantas…, editado por Edicións Xerais de Galicia, 2005/2017)



domingo, 7 de enero de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (39) "O valo", de Carlos Labraña





TÍTULO: O valo.


AUTOR: Carlos Labraña.


ILUSTRACIÓNS: Nuria Díaz.


EDITORIAL: Edicións Xerais.




O valo é unha obra teatral coeditada pola AGADIC ( Axencia Galega das Industrias Culturais) e mais Edicións Xerais de Galicia dentro da colección Biblioteca Dramática Galega e que vén avalada por recibir o IX Premio Manuel María de Literatura Dramática Infantil, 2016.

     O seu autor, Carlos Labraña ten un longo percorrido profesional no eido do teatro galego infanto-xuvenil, tanto no seu labor de creador coma de divulgador da palabra representada, traxectoria que o levou a ser merecedor de diferentes premios.
 
Carlos Labraña
     O valo é unha pequena gran peza de teatro, co transfondo da guerra de Siria e  construída nun só lance, nun único espazo simbólico e con dous protagonistas aos que o tempo da historia dunhas poucas horas, chegaralles para coñecerse e descubrir a verdade e as mentiras que se agochan tras o valo da falta de liberdade, da opresión, da crueldade e toda a ruindade que hai tras as palabras guerra e fronteira territorial.
 
Representación de "O valo". Pallasos en Rebeldía
     
     A través dunha linguaxe coidada artellada con intelixentes e fluídos diálogos, que convidan á reflexión, coñecemos a historia dos protagonistas. Unha nena orfa, Sahara, a rosa do deserto, sobrevivente da guerra que levou a todos os seus parentes e un soldado novo encargado de marcar os territorios e acoutalos con fronteiras arbitrarias como sinal  da intolerancia, a insolidariedade e mais a inhumanidade. Os dous pertencen a mundos antagónicos. Ela onde a barbarie se cebou cos máis desfavorecidos pero, aínda así, conserva a lembranza das voces dos seres queridos e a forza da palabra capaz de darlle vida a todo o que nomea, bisbea ou canta. El, un simple e triste soldadiño que nunca tivo criterio de seu, pois vive nun mundo intransixente, inxusto e de chumbo, dirixido pola involución do pensamento único que outorga o poder totalitario. O deserto vai ser o escenario do seu encontro e tamén a testemuña xunto coas estrelas do nacemento da súa amizade e, xa que logo, da esperanza dun futuro mellor no que xuntos derriben as fronteiras e poidan realizar os seus soños.
 
Ilustración de Nuria Díaz
     As expresivas e tenras ilustracións de Nuria Díaz afondan na caracterización dos personaxes e están en sintonía co ton textual.

                                                                                                       ALBA PIÑEIRO
                                                                                                                    

viernes, 22 de diciembre de 2017

LECTURAS E CANCIÓNS PARA OS MÁIS PEQUENOS



Non  sobran, nin moito menos, as publicacións para os maís pequerrechos. Non é nada doado escribir e debuxar libros de calidade para estas idades.
    Como estamos nas festas de Nadal e axiña virán os Reis ou o Apalpador, Versos e aloumiños, ofrécevos algunhas novidades que farán a delicia dos pequenos, sempre e cando lles transmitamos ese amor polos libros e realicemos ese acto entrañable de compartir personaxes, historias, ilustracións con eles e elas.

     


     Por exemplo, se os pequechiños han de deixar xa os cueiros, o chupete ou teñen que vencer o medo á escuridade, Emilia Rebumbio (que é o nome dun grupo de creativos que soñan e son un pouco nenos), coas ilustracións de Irene Sanjuán, dan vida aos Wombis. Editada por Galaxia, Os Wombis é unha colección de libros que contan a historia destes simpáticos animais que se embarcan en centos de aventuras para axudar os nenos e as nenas do mundo nas súas primeiras etapas.
     Tres son os volumes que acaban de aparecer: Os Wombis e a escuridade, Os Wombis e os chupetes e Os Wombis e os cueiros.


     


     Anxo Fariña é o creador de Gliz e a familia Nube. Unha familia composta por Nubenai, Nubebebé, Nubepai, Nuba e Nubo. Gliz é un pastor de nubes. Por iso coida moi ben dos que viven na súa casa. Failles a comida, dálles menciñas cando están enfermas, lelles contos cando van para a cama…e viven moitísimas aventuras. Libros de pequeño formato, con moita cor e uns personaxes tenros e aventureiros á vez. Levan estes libriños un xogo de buscar obxectos, animais… nunha páxina  e ao final do libro hai dúas para colorar e inventar, se cadra, novos personaxes.
     
Para colorar

     Saíron do prelo dous volumes: O pintor de cores e Onde está Nubebebé? Non fai falta dicir que Anxo Fariña ilustra e escribe estes libros atraentes para os máis pequenos, editados por Edicións Xerais.




     Mamá Cabra aparece felizmente nesta época. Gloria Mosquera Roel e Tomi López Serrano, coas fermosas ilustracións de María Lires, agasállannos un libo ben especial: Eu cociño, ti cociñas? Canción fermosas que son receitas, con letras de María Canosa, música de Gloria M. Roel, quen tamén é a autora da letra e da música das tres derradeiras cancións.
     Dicir a relación que existe entre este proxecto e o que desenvolven no CEIP de Sigüeiro (Oroso, A Coruña) as mestras María Salgado e Pilar Rivas. Ambas mestras levan a cabo un fermoso labor, un proxecto escolar cos nenos e coas nenas de 2º Ciclo de Educación Infantil. Eu cociño, ti cociñas? é unha proposta metodolóxica innovadora onde a cociña e a alimentación saudable se converten no medio perfecto para traballar diferentes aspectos curriculares e desnvolver as competencias básicas do alumnado.
     Ben pois a cantar, a cociñar e a gozar con ledicia deste libro-disco que, como non podería ser doutro xeito, fará a s dlicias de pequenos e maiores.

Está editado pola Editorial Galaxia  na súa magnífica colección Sonárbore.




                                                                                                       ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO