Mostrando entradas con la etiqueta álvaro cunqueiro. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta álvaro cunqueiro. Mostrar todas las entradas

martes, 21 de noviembre de 2023

A POESÍA DE ÁLVARO CUNQUEIRO NO PODCAST "EL ENVÉS DE LA PÁGINA" con Antonio García Teijeiro





Dende hai xa varios anos, levo publicando na miña canle de YouTube un podcast (ou videocast, como tamén se lle podería chamar) dedicado aos libros e á literatura titulado, nun requebro cunqueiriano, El Envés de la Página.

     Recentemente convencín ao dono deste blogue de que participase nel comigo, unha vez ao mes, nunha serie de episodios centrados arredor da poesía de diferentes autores e autoras que para el fosen de referencia.

     Nun principio, como adoita ser o caso, el non estaba seguro: "Que o programa é en castelán e eu síntome máis cómodo falando en galego", foi o primeiro dos obstáculos que puxo. Compréndoo, abofé, pero o programa é en castelán porque, no contexto dunha canle que ten suscritores en diversos países castelanfalantes, a idea é facilitar que os contidos cheguen o máis lonxe posible e ao meirande número de oíntes posible.

     Amais, a idea é que unha grande parte dos escritores e escritoras tratados nestes episodios sexan galegos. Con ese argumento irrefutábel finalmente convencino e o resultado é este primeiro episodio, gravado o pasado mes de outubro, no que parolamos en profundidade sobre a poesía de Álvaro Cunqueiro, sen dúbida un dos aspectos menos coñecidos e menos celebrados do gran autor mindoniense.

     Por se vos interesa, deixamos o programa aquí abaixo, agardando que, se tedes a oportunidade de velo, o disfrutedes. E podemos asegurarvos que non é máis ca o primeiro de moitos episodios semellantes que virán no futuro.

                                                       ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ




jueves, 6 de abril de 2017

ESCAPARATE POÉTICO (C) Álvaro Cunqueiro




                           
                   ÁLVARO  CUNQUEIRO  (Mondoñedo, 1911- Vigo, 1981)




Tamén o mar, hoxe,
Álvaro Cunqueiro
ten a ialma chea de madureza.
-Óuveselle a adolescencia
no vidro do ar
chea de anacos de vísperas
e de intactas navegacións escuras-.
Así.  Máis alá. Agora dá sombra:
¿Non che doi o canto
-redondez morna de beixo preciso-
do sol na sombra?





¿Non coñeces o mar?
-Non.
¿Nin o vento do mar?
-Non.
¿Quen eres, pois?
-Unha sombra noviña
         recén nascida e núa,
          terra adrento!






Con auga de sede vella
namorar eu namoreina,
meu amigo!

Con unha herba lixeira
namorar eu namoreina,
meu amigo!

Namorar eu namoreina
con unha cantiga leda,
meu amigo!

Namorar eu namoreina
con áer da primaveira,
meu amigo!
 





¡No mencer da herba mol
caieu unha estrela viva,
ai amor!

Rompeu os ollos albeiros
coma o son da miña amiga,
ai amor!

Rompeu os cabelos verdes,
neve de sal namorada,
ai amor!

Debuxo de Luís Seoane para "Poemas do Si e Non"
Rompeu seu ver de ladeira,
color de donda laranxa,
ai amor!

Rompeu a súa voz de escumas,
segredo de eclipse morna,
ai amor!

Rompeu seu andar lixeiro
e a mar longa da súa cola,
ai amor!

Rompeu a súa vida nova
e os sus relembros perdidos,
ai amor!

Rompeu a súa morte fría
e a luz crara dos seus picos,
ai amor!







   ELA
POEMA 6


Ela vestía os traxes curtos da primavera.

Andaba con paso de ribeira ou torso xacente
deixando caír os brazos todo ao longo das súas mans máis
imprevistas.

Alumna desprendida do ar
a mañán levaba a súa cor igoal que os vidros a levan a ela.

Ela seguía andando a namorar.






ELA I EL
POEMA 4


Nas fiestras das fervenzas mudáranse os ollos
distantes dos menceres.

Ela comenzaba a pórse por máis acó das mazás
conservadas en neve fría.

Ollábase o tornar do movimento nas naturezas mortas
e a casa estaba toda chea de anacos de espello
para disimular a cegueira da carne indecisa.

El tiña xa unha sorrisa meditativa
e a luz era coma un gran arbre pendurado do seu maxín.

Esto era cando ela andaba a decir verbas occipitais
e despois morreu.





(Do libro Mar ao norde / Cantiga nova que se chama riveira / Poemas do si e do non. Poesía 1932-1933, editado por Ed. Galaxia, 2004).







Vídeo no que podemos escoitar a canción "Quen poidera namorala", cantada por Luis Emilio Batallán, autor da música, sobre un poema de Álvaro Cunqueiro.