DARDO POÉTICO (LXVI): TRES POEMAS NO 79 ANIVERSARIO DE BOB DYLAN (Petando nas portas de Dylan)

Bob Dylan

Bob Dylan cumpriu o pasado 24 de maio  79 anos. Que xa son anos, se temos en conta esa “Never ending tour” que o levou a dar un mundo de concertos sen interrupción dende hai ben anos. O COVID-19 obrigouno a parar. Entanto, o xenio de Duluth agasallounos con tres temas, verdadeiramente excepcionais que facían presaxiar un novo traballo discográfico: “Murder Most Foul” (de case quince minutos de duración), “I contain multitudes” e “False prophet”. Intuíamos algo excepcional os amantes do vello Bob e produciuse. Non tardou en anunciar un novo disco, que sairá á venda o día 19 de xuño. Leva por título "Rough And Rowdy Ways" e supón unha nova alegría para os que amamos a música e a traxectoria do músico máis influente do século XX.

     

     

     Co gallo do seu 79 aniversario, quixen homenar a Bob Dylan recitando tres poemas do meu poemario “Petando nas portas de Dylan” (Editorial Galaxia). Penso que a ocasión o merecía.

     

     En Versos e aloumiños podedes ler os tres poemas e, ademais, escoitalos e velos no vídeo que hai deseguido.

                 TRES POEMAS DE "Petando nas portas de Dylan" e un vídeo

e foron aparecendo preguntas sen respostas,

preguntas e preguntas que chegaron a cubrir

o ceo,

ese ceo xa sen pombas brancas que o atravesasen.

pombas substituídas por balas de canóns.

preguntas e preguntas

que ninguén foi quen de contestar.

...daquela, a voz do vello Bob comezou a escoitarse dicíndonos que 

quizais a resposta estivese soprando no vento.

                                 

                                 (tras escoitar Blowin’ in the wind)

    

underneath the sky of blue

Baixo o azul

                       do ceo

invento camiños

                       sen medo

Baixo o gris

                       do fume

percorro carreiros

                       de lume

Baixo a cor

                       dun manto

              debuxo facianas

                                sen pranto

Baixo as ás

                                das aves

              eu peto nas portas

                                sen chaves

Baixo o son

                                do río

              eu pinto as enrugas

                       do frío

Baixo o van do fento

                       eu douche de bicos

                                          un cento

don’t send me no more letters no

Non me envíes máis cartas

porque as sinto moi frías;

xunto ás medias verdades

se cadra hai cen mentiras.

Non me envíes máis cartas.

Son verbas ben distintas

a aquelas que noutrora

quenceron os meus días.

Repaso esas palabras

baleiras, fuxidías.

Son restos dunha historia.

Son aves moi feridas.

Non me envíes máis cartas.

Son ansias esquecidas.