Mostrando entradas con la etiqueta literatura infantil.. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta literatura infantil.. Mostrar todas las entradas

miércoles, 26 de marzo de 2025

FAÍSCAS (26). A celebración do DÍA INTERNACIONAL DO LIBRO INFANTIL 2025.

 



O vindeiro 2 de abril celébrase, como cada ano, o Día Internacional do Libro Infantil.

Non imos incidir en Versos e aloumiños na importancia que a lectura ten para os rapaces e rapazas nunha sociedade demasiado informatizada e na que as RR SS posúen un influxo enorme sobre a infancia e a mocidade.

Como se non puidesen ser compatibles, semella que o libro, a súa lectura en soidade ou compartida, está a quedar algo relegado.

Nós cremos que non se pode permitir que a rapazada pase os anos de formación de costas á lectura.


Entre e sobre libros de LIX



Por iso, consideramos interesante a celebración deste día…sempre que ao día 2 de abril lle sigan os demais do almanaque con libros entre as mans, porque de nada serven as celebracións se non van acompañadas dun xeito cotián para que se cumpran os obxectivos.

 

Este ano, é a poeta neerlandesa, Rian Visser, quen se encarga de facer o texto cun poema, traducido ao galego por Mercedes Pacheco e que leva por título Linguaxe Visual.

 

E a ilustradora da mesma nacionalidade, Janneke Ipenborg, quen fai o cartel desta celebración.

 



Celebremos con ledicia este día e sigamos facendo todos os días o Día do Libro infantil.


lunes, 27 de noviembre de 2023

FAÍSCAS (15) "URCO, UNHA HISTORIA RECICLADA", UN FERMOSO PROXECTO, de Soledad García Riveiro e Ángela Costas

   


          

Cando miramos aos ollos dun animal abandonado, vemos máis que tristeza. Vemos esperanza, determinación e o desexo de atopar amor e seguridade de novo. Esta é a esencia de "Urco, unha historia reciclada", un libro no que pretendo conducir máis alá das páxinas, para conectar con quen as lee.

 

 

A historia de Urco e a miña están entrelazadas polas segundas oportunidades. “Urco, unha historia reciclada” está baseado no caso real do can dos nosos amigos. A obra participou en dous prestixiosos concursos de álbum ilustrado e non tivo sorte, penso eu, porque o seu destino era outro. Unha proba de que, incluso na derrota, hai esperanza. Igual que Urco, eu tamén tiven que loitar moito na vida, aprendendo a xogar a perder.

 


Ao crear o libro quería ir máis alá e marcar unha diferenza non só coas palabras, senón tamén coas imaxes. Ángela Costas é a ilustradora de Urco, unha artista que puxo o corazón xunto aos materiais reciclados, mesturou agarimo entre as bolsas de desfeito e as redes de verduras e grampou tapóns ás emocións dos envases de leite e friame. Esta elección foi unha declaración de intencións. Queríamos demostrar que, igual que o lixo se pode transformar en algo bonito e significativo, os animais abandonados tamén merecen unha muda semellante nas súas vidas.

 

Porén, a mensaxe subxacente en "Urco, unha historia reciclada" vai máis alá do papel e das ilustracións. É unha chamada á nosa humanidade compartida, unha invitación para que todas e todos reflexionemos sobre as segundas oportunidades que podemos ofrecer, non só aos animais, senón tamén ás persoas do noso contorno e a nós mesmos. Ao adoptar estamos construíndo unha comunidade máis compasiva da que o amor e a empatía son os piares. Por iso, quero dar as grazas a concelleira de Medio Ambiente, Nuria Rodríguez, por difundir este proxecto altruista de máxima concienciación social para que Urco chegue a todas as nenas e nenos que cursan segundo de primaria de Vigo, a todas as bibliotecas de Vigo e do Val de Miñor e se difunda na cartelaría dos parques caninos.

 


O Concello publica o libro "Urco, unha historia reciclada" na imprenta máis antiga de Vigo, Gráficas Ezponda, repartindo un total de 6.000 exemplares. A maquetación correu a cargo da deseñadora gráfica Natalia Guisande. "Urco" contén actividades para aprender os coidados dos animais, as razas, as emocións e a importancia do microchip, entre outras. Ademais dispón dun código QR para acceder aos cans e gatos en adopción do refuxio municipal de Vigo.

 

Despídome aquí expresando o meu máximo agradecemento a Antonio García Teijeiro pola xenerosidade de visibilizar e explicar este proxecto. Esta acción destaca a marabillosa persoa que hai detrás do poeta, profesor, escritor, antólogo… E isto crea conciencia, polo que estou profundamente agradecida.

 

Que sigamos lendo, crecendo e soñando.

 

Mil grazas mestre Antonio!