 |
| PACO IBÁÑEZ |
Escoitar a Paco Ibáñez
cos seus noventa anos nas costas é algo difícil de explicar con palabras.
Os seus concertos son
encontros coa xente que o admira, que o quere, que estivo sempre ao seu carón.
Todo encontro, coa naturalidade do tempo vivido coas súas cancións, sempre nos
presenta ese Paco amable, loitador, humanista, agarimoso, crítico, artista,
enorme compositor e trobador dos poetas de todos os tempos. Cada concerto
convértese en algo entrañable e máxico.
Iso ocorreu o sábado día 15 de febreiro, no Teatro Campos Elíseos de Bilbao.
Cun público absolutamente
entregado, Paco Ibáñez cantou arredor de 18 cancións, entre as que se atopaban
homenaxes á terra vasca (3), á nosa Galicia (3) e ao seu referente indiscutible
Georges Brassens (2). Tamén soaron Miguel Hernández, Antonio Machado,
Francisco de Quevedo, García Lorca, José Agustín Goytisolo, coas
popularísimas El lobito bueno e Palabras para Julia, Rafael
Alberti etc.
 |
| Compartindo escenario con Paco nun concerto en Vigo |
Eu tiven a fortuna de
escoitar na súa voz dúas cancións: Que ocorre na terra? -como case
sempre- e a estrea de O vento dorme. Non puiden sentirme máis
emocionado. Sempre me parecerá un milagre escoitar a Paco en galego cantando
dous poemas meus por el musicados. A xenerosidade do mestre.
Se a isto lle engadimos unha
terceira canción no noso idioma, Chove, de Celso Emilio Ferreiro,
temos que salientar o agarimo que lle ten a esta nosa Galicia.
Celso Emilio Ferreiro
Cuns músicos extraordinarios
como Mario Mas (guitarra) que guía as interpretacións, Joxan
Goikoetxea (acordeón), Pep Pascual (efectos especiais) e Pep Bou
(poesía visual), o espectáculo adquire un nivel de moitísima altura.
E que dicir da voz
marabillosa de Soleá Morente interpretando Nana de la mora, de José
Ángel Valente. Deixou engaiolado todo o auditorio.
En fin, máis de hora e media
de emoción sen límites, que nos deixaron cheos de serenidade e vida. Un
concerto memorable.
Versos e aloumiños
presenta o vídeo coas dúas
interpretacións dos meus poemas. Védeo e escoitádeo. Sentiredes a fonda mestura
da poesía coa música.
