Mostrando entradas con la etiqueta gloria fuertes. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta gloria fuertes. Mostrar todas las entradas

miércoles, 9 de octubre de 2024

FAíSCAS (23) Entrar na poesía para maiores de Gloria Fuertes é un deber.

 



Hoxe quero reivindicar a Gloria Fuertes. Sei que, ás veces, fun algo inxusto con ela. Un erro lamentable pola miña parte, que debo saldar.

Hai xa tempo que a adoro. Hai xa tempo que deixei á marxe certos prexuízos estúpidos de soberbia ridícula.

Coñezo mellor a persoa, valoro o seu traballo, reivindícoa nas ondas e estou prendado da súa poesía para adultos.


Un poemario de Gloria Fuertes



Unha muller que sempre foi “poeta de garda”, que foi perseguida culturalmente, que censuraron os seus poemas para adultos e sempre mantivo unha dignidade fóra de dúbidas.

Unha muller que comezou escribindo contos e versos para os nenos e as nenas dos anos sesenta, que escribiu en xornais e revistas infantís (e non só), que creou unha biblioteca ambulante e que sempre estivo do lado dos nenos/as e dos desfavorecidos.


Gloria Fuertes

Escribiu poemas para maiores co mesmo espírito co que escribía para a infancia e, talvez, viceversa. Humor, ironía e críticos.

Comprei o primeiro libro de Gloria, alá polo ano 1979 máis ou menos. Era o poemario Poeta de guardia, que me entusiasmou. Este poemario é unha referencia indiscutible na poesía crítica e social da literatura española e  unha obra capital para entender el arte e a personalidade da poeta. Editado en 1969 por Lumen na súa colección El Bardo, foi reeditado seis anos despois. Esta é a edición que teño coa que me sinto moi ben acompañado.

 




Hai uns anos, un xornal, que non lembro agora, pediume unhas reflexións sobre Gloria Fuertes. Fíxome pensar o encargo e neste punto quero compartilo co lectorado de Versos e aloumiños.


 

       -¿Qué te sugiere o nos puedeS decir sobre Gloria Fuertes?

 

Gloria Fuertes me sugiere lucha, amor por el ser humano, convencimiento de que la poesía es necesaria para las personas, comenzando por los pequeños. Su influencia en la poesía infantil es indiscutible. Tal vez le faltó a su obra en este aspecto, al final, algo de contención. Pero ella consiguió ser una poeta con voz propia, con un estilo coloquial que enganchaba. Escribió una poesía irónica, con humor ácido, muy directa. Creó nuevos espacios y nuevas formas de expresión poética y su obra y su actitud ante la vida son muy versátiles, con lo que consiguió conectar con públicos muy diferentes. Es una gran desconocida como poeta de adultos y creo que debemos  acercarnos sin vacilar a esa faceta suya que es muy interesante.

      

 -Qué poema, de los que escribió, nos puedes ofrecer que sea tu preferido, favorito, o te encanta por algún motivo especial

      

No se puede hablar de un poema en una autora con tan gran número de libros publicados.

En el reciente libro “Poemas de la Oca Loca” (Ed. Kalandraka) podemos leer poemas muy irónicos, humorísticos y llenos de ritmo. Por ejemplo, Cómo se dibuja un canguro, un poema que comienza así:

Un canguro para todo / se dibuja de este modo: / Si se mira en el espejo, / tiene cara de conejo, / las orejas estiradas / y muy dulce la mirada. / Delgaditas y muy finas / son las patas delanteras, / muy fuertes y musculosas / -las traseras-. (…) Y continúa.

 

  -Por qué es necesario  o positivo leer poesía

 

La poesía es necesaria para crecer por dentro, para conocer ciertas realidades que, a veces, nos pasan desapercibidas y el o la poeta ponen allí sus ojos y su corazón. Sirve para conocernos mejor, conocer lo que nos rodea. para reír, para llorar, para cantar, para ser más alegres. Para estar cerca de la belleza, para comprender el verdadero tesoro que son las palabras, para estar más cerca de la música. Y hasta para el dolor de cabeza, para el dolor de muelas y para cuando no sabemos la lección. Los versos abren caminos y es un placer seguirlos. Poesía es vida.


Gloria Fuertes

Deseguido, tres poemas de Gloria Fuertes para completar as palabras 

que se levan ditas neste artigo.

 

 

 

 

JERGÓN DE RECUERDOS

 

 Que todos necesitamos

un cuarto de soledad,

un kilo de llano;

una alcoba sin nadie,

un páramo,

un jergón de recuerdos

donde sufrir a gusto.

 

 

 

POEMA

 

 La soledad te mancha,

la tristeza te expone,

a cometer pecados -sin nombre-.

 

Estoy con los que nadie está.

Con los que tienen vómitos de lágrimas

y nadie los va a visitar.

 

Y me pone nerviosa ese viejo envidiable

que le da por ir al Cementerio a pasearse.

 



SALE CARO SER POETA

 

 

Sale caro, señores, ser poeta.

La gente va y se acuesta tan tranquila

-que después del trabajo da buen sueño-.

Trabajo como esclavo llego a casa,

me siento ante la mesa sin cocina,

me pongo a meditar lo que sucede.

La duda me acribilla todo espanta;

comienzo a ser comida por las sombras

las horas se me pasan sin bostezo

el dormir se me asusta se me huye

-escribiendo me da la madrugada-.

Y luego los amigos me organizan recitales,

a los que acudo y leo como tonta,

y la gente no sabe de esto nada.

Que me dejo la linfa en lo que escribo,

me caigo de la rama de la rima

asalto las trincheras de la angustia

me nombran su héroe los fantasmas,

me cuesta respirar cuando termino.

Sale caro, señores, ser poeta.

                                                                                                                                                                                                                                                                              (De Poeta de guardia)

 






                                                                                                Antonio García Teijeiro

martes, 21 de febrero de 2017

REMUÍÑO DE LIBROS (13) "Poemas de la Oca Loca", de Gloria Fuertes




TÍTULO:  Poemas de la Oca Loca
AUTORA:  Gloria Fuertes
ILUSTRACIÓNS:  Miguel Ángel Pacheco
Selección poética de Federico Martín e Antonio Rubio
EDITORIAL: Kalandraka

Cando se cumpren 100 anos do nacemento de Gloria Fuertes, un alégrase de que a Editorial Kalandraka edite un dos seus libros máis orixinais , que é, ademais un dos meus favoritos da poeta madrileña, Poemas de la Oca Loca.
     
     A importancia de Gloria Fuertes no eido da poesía infantil parece indiscutible. Grazas a ela, este xénero popularizouse e a nosa poeta converteuse nun símbolo da lírica para os máis pequenos. Gloria Fuertes resultou un personaxe tenro, agradable, simpático que enfeitizaba cos seus versos, os seus xestos, as súas olladas a todos aqueles e aquelas que a vían e a escoitaban.
Gloria Fuertes
          Ela mesma chegou a escribir algo tan fermoso coma isto : Gloria Fuertes nació en Madrid / a los dos días de edad, / pues fue muy laborioso el parto de mi madre / que si se descuida muere por vivirme./ A los tres años ya sabía leer / y a los seis ya sabía mis labores. / Era buena y delgada, / alta y algo enferma. / A los nueve años me pilló un carro. / A los catorce me pilló la guerra…

       Los Poemas de la Oca Loca é un libro ben significativo. Cunha selección poética moi acaída a cargo de Federico Martín e Antonio Rubio, posúe unas mostras da mellor Gloria Fuertes. Versos que discorren cun ritmo moi vivo. Versos sonoros que adozan os oídos. Versos cargados de imaxes que se moven entre a tenrura, o humor, a ironía e que sorprenden continuamente o lector. Como di Antonio Rubio: “Gran parte de su obra se la quiso regalar a los niños. Le brotaban las palabras con entrañable música de organillo.”
     
Ilustración de Miguel Ángel Pacheco
     
     Este libro amósanos poemas de enorme orixinalidade cunha frescura evidente e que, na maior parte deles, se nos convida a debuxar seguindo ese “ Cómo se dibuja…” E así nos atopamos versos singulares que nos aprenden a “debuxar” un pallaso, un gato, unha balea, unha señora, unha paisaxe ou uns patíns entre outras moitas posibilidades. Por exemplo, un elefante: ¡Vamos a empezar! / El elefante / es muy interesante / para dibujar. / Su cuerpo es un corpachón /tamaño de camión;/grandes las patas y orejas, / cuatro pelos en las cejas /y la trompa ¡qué trompazo! / (Un elefante sin trompa / es como una trenza sin lazo). (…)
     
     Exemplos destes e moitos outros atópanse neste poemario cheo de vida. Poemas con diálogos divertidos, con pareados graciosos, cunha viveza moi marcada, expresións cheas de forza e moito moito humor.
     
Ilustración de Miguel Ángel Pacheco
     Salientar, ademais, a forza e a tenrura que provocan as ilustracións sinxelas dun clásico da ilustración como é Miguel Ángel Pacheco. Liña espida e clara, trazo poderoso. Debuxos que naceron na televisión hai ben anos con rotulador como o debuxante nos conta ao final do libro: Logo foron coloreados e tramados. Todo en consonancia coa poesía ousada e espontánea dunha muller excepcional. Para el  foi unha experiencia marabillosa e deixouse arrastrar pola vitalidade e a enerxía que caracterizaron decote a Gloria Fuertes.
     
     Un poemario para desfrutar e para comprender a parte máis interesante da poesía dunha muller  que quería os pequechos e que non deixou de pensar neles endexamais en chave poética.

                                                                                          ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO