ESCAPARATE POÉTICO (CXX) Alberte Momán

                                       ALBERTE MOMÁN  (Ferrol, 1976)

As claves da nosa comunicación

son triviais,

netamentes insuficientes.

Os nosos lugares común

son aqueles que outros profanaran

Alberte Momán  (Foto de Adrián Ferreiro)

para ti.

Eu só son o instrumento

que te reafirma na idea de ser,

malia todo.

Segura e distante, Maianca.

------------------------------------------------------------

PÉNSOTE só en vran,

coas flores cubrindo as beiras dos camiños

e a luz do sol reflectíndose

nas mareas.

Non es máis ti,

senón a idea que procuro no meu cerebro.

Non penso en regresar,

tan só imaxino formas de manterte

ben dentro.

IV

Sucédense os volumes nos que non leo

máis que palabras soltas

en páxinas dispares.

Nesa incapacidade que me obsesiona

figuro para a normalidade

onde me condiciono

obstinándome nunha carreira

como sen saída.

V

Se algunha vez forzo ao amor

a amar a túa sen figura,

lembra recordarme que entre as tenaces

atópase o meu propio corpo magoado.

VI

Se servise para algo

queimaría os restos que de home

quedan en min,

suplindo os ocos que voan coas cinzas

con anacos do soño asolagado polas horas.

Presentación do libro en Vigo

Vístome

evitando verme reflectido no espello do cuarto,

nego a ficción da miña propia imaxe

interpretada.

Auséntome

en canto paso a man sobre os xenitais.

O presente non é máis que aquela fotografía

que aínda cremos representar.

Permanezo estático nos anos que por ti

non pasan,

eu son esoutra barbarie

que nego

lidando cos pasos e o seu avance.

(Do libro Tripas, editado por Belagua Ediciones y Comunicación, 2017)

DARDO POÉTICO (LX) "UN FERMOSO CANTO ÁS MULLERES DO MAR, de ISABEL BLANCO E LUZ BELOSO".

Xa vai sendo hora de que se valore o enorme esforzo das pequenas editoriais. Persoas que aman o mundo do libro nas diferentes vertentes apostan por libros, nos que non reparan outras, e cobren un enorme baleiro no mundo da edición que convén valorar.

    

Unha destas editorias é Belagua Ediciones e Comunicación, que, da man da marabillosa Edurne Baines, vai abrindo o seu abano a distintos xéneros como son a narrativa, a poesía ou a literatura infantil. Editora dos espectaculares libros de fotografías do gran Ricardo Grobas, Belagua Ediciones y Comunicación vai medrando paseniño –pero con consistencia- da man de libros ben coidados, que aportan brillo ao panorama da literatura galega. Libros feitos con agarimo, que resultan agradables de ter nas mans e de ler con ganas.

     É o caso da serie Rosaura, escrita por Isabel Blanco e ilustrada por Luz Beloso.  As receitas  de Rosaura e Rosaura, cesteira de Mondariz forman, xunto a Rosaura e o mar, unha colección atraente que é bo coñecer.

 A esta última, precisamente, quero referirme porque paga a pena deterse nela.

     

     Rosaura e o mar é unha homenaxe ás mulleres do mar, dese mar galego que tanto dá e que tanto quita, por desgraza, algunhas veces. Mulleres esforzadas que traballan, superan atrancos e viven pendentes desas mareas tan complicadas. Mulleres non valoradas de abondo, sen as que sería imposible entender o mundo do mar en toda a súa amplitude.

     

     Comeza así o libro:

Esta é a parrandeira historia

de Rosaura mariñeira,

que ao mencer de cada día,

namentres o sol esperta,

Ilustración de Luz Beloso

baixa ata a ourela da praia

para rabuñar na area

na procura dos tesouros

que deixaron as sereas,

todos cubertos de cunchas

coma caixiñas de perlas.

     E así, en versos octosílabos, a xeito de pequenos romances, Isabel Blanco vai tecendo a vida das mulleres do mar, personificadas en Rosaura, cuns fermosos debuxos de Luz Beloso. Rosaura mariñeira. Rosaura mariscadora. Rosaura cos mexillóns nas bateas e vendo brincar os golfiños. Rosaura, polas rochas, percebeira e na fábrica, percebeira. E no peirao, redeira. E deste xeito, entre treboadas e días tristeiros do mar e noites de sufrimento Rosaura “baixa á praia e ao peirao, / ás rochas e acantilados,/ devecendo por albiscar / as proas dos barcos / e achegándose para escoitar / de catro baleas os cantos, / consolo que alonxa o seu pranto / e que ti (lectora ou lector) poderás ouvir / abrindo o teu corazón / coma se fose un gran manto”.

     

     Un libro fermoso dunha escritora, Isabel Blanco, firme defensora da vida e da literatura. E dunha ilustradora, Luz Beloso, que enche desa vida as ilustracións -esa vida que tanto ama a poeta-, a través das expresións das personaxes e a cor que adoza os ollos do lectorado.

Isabel Blanco (izq.) e Luz Beloso

     Un libro para ler en voz alta. Para recrear oficios. Para valorar o enorme sacrificio da muller nesta sociedade tan inxusta con elas e co seu labor.Literatura que dignifica o oficio, ademais, de escribir.

     Parabéns a todas!

Presentación en Vigo

                                                                                                                                ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO

PRESENTACIÓN DE "DETRÁS DEL HORIZONTE" NA LIBRARÍA ARENAS DA CORUÑA