O director deste blog, Antonio
García Teijeiro, di sempre que el non ten ídolos, nin no deporte nin en
ningún outro eido.
Agás nun caso, xa que todas as regras contan coa súa excepción: o
de José Ángel Iribar Kortajarena, o gran porteiro do Athletic Club.
E nun recente artigo dentro do suplemento cultural Estela, do Faro de
Vigo, reflexiona sobre as razóns polas que Iribar ten sido para el, dende
ben cativo, un deportista e unha persoa especial. Ditas razóns comezan con
cuestións futbolísticas, pero non se deteñen aí, senón que se fan extensivas a
consideracións sobre a personalidade de Iribar, que transcende o terreo de
xogo. Levo escoitando o nome de Iribar de boca de Antonio dende neno, e aínda
que eu non o teña visto xogar en persoa (son novo de máis para iso), o
gardameta vasco tense convertido para min nunha figura cáseque lexendaria.
 |
| José Ángel Iribar |
E por iso, aproveitando o artigo de Antonio e unha visita estival
miña a terras galegas, sentei con el en Gondomar e durante uns corenta minutos,
estivemos a falar das razóns da admiración que sente por Iribar. A conversa,
abofé, levounos por diversos vieiros que van máis aló do Txopo (literatura e
deporte, a comercialización do deporte no século XXI, os valores educativos que
cómpre manter no deporte, etc.) pero que dalgún xeito están inspirados pola súa
figura e a súa actitude perante o deporte e a vida. Deixamos aquí abaixo o
vídeo, que pode atoparse tamén en Anton G.-F., a miña canle de YouTube.
ANTÓN GARCÍA-FERNÁNDEZ
Co gallo do décimo aniversario da BIBLIOTECA DE GALICIA, os seus responsables decidiron, con moi bo tino, realizar unha serie de ciclos sobre literatura e artes plásticas.
O primeiro deles ten á poesía como protagonista e co nome de Na Biblioteca de Galicia lese poesía hai cinco actos programados nos que a poesía é tratada dende diversos puntos de vista.
Comezaron Yolanda Castaño xunto ao músico Isaac Garabatos o venres día 12 de marzo.
Ao día seguinte, sábado día 13, Chus Fernández e mais eu compartimos escenario nunha lectura da miña poesía que introduciu a crítica de LIX e tradutora ao castelán da miña obra poética.
Seguirán en semanas sucesivas as poetas Alba Cid, Lucía Aldao/María Lado e Rosalía Fernández Rial.
Unha actividade moi necesaria á que seguirán outras con narradores e narradoras e a ilustración tamén será o eixe doutraaposterior.
Parabéns a todas as persoas que traballan nesta institución imprescindible e fermosísima e que siga medrando durante moitísimos.
Deseguido, pódese ver o vídeo completo da nosa conversa arredor da miña poesía.
 |
| Un momento da conversa entre João Manuel Ribeiro e Antonio García Teijeiro |
Falar con João Manuel Ribeiro é un verdadeiro pracer. Narrador, poeta, tradutor e editor, Joao Manuel Ribeiro ama fondamente a literatura e a súa didáctica.
Dende a editorial Trinta por uma linha, non só edita libros dun enorme interese, senón que abre espazos para que a palabra literaria pouse nas persoas interesadas e que docentes e outros axentes do feito lector poidan ampliar os seus coñecementos.
Trinta por uma linha publicou hai algún tempo unha antoloxía en portugués da miña poesía: As coisas que faz o mar. Era un fondo desexo arelado por min e que me produciu unha fonda emoción. João Manuel fixo a selección e a tradución dos poemas. Marabilloso!
Amo Portugal, a súa literatura e a súa cultura en xeral. Amo as súas xentes e os seus lugares. De aí esa íntima e profunda ledicia ao ver os meus versos en portugués.
Sobre este tema e outros moi variados conversamos o xoves 29 de outubro a través de internet. Foi unha conversa sincera, rica, aberta nun ambiente encantador.
Aquí embaixo tedes o que deu de si, por se vos apetece vela e escoitala.
Versos e aloumiños tiña que publicala porque é un verdadeiro tesouro para nós.
Prezado João Manuel, obrigado polo teu agarimo.