Mostrando entradas con la etiqueta remuíño de libros. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta remuíño de libros. Mostrar todas las entradas

viernes, 21 de septiembre de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (51): "A pel do mundo", de Berta Dávila.








TÍTULO: A pel do mundo.



AUTORA: Berta Dávila.





ILUSTRACIÓNS: Alba Cid.


EDITORIAL: Galaxia. Colección: Árbore.




Berta Dávila, unha das novas voces poéticas e tamén narrativas destacadas dentro da nosa LIX, achégalles aos lectores a partir de doce anos este interesante e atraente poemario.

     A pel do mundo é un conxunto de vinte e nove estampas persoais,  a xeito de retratos poéticos, baixo o título de antropónimos de nenas e nenos que serven de coñecemento pero tamén abren a vía da reflexión do mundo no que vivimos.

     Trátase dunha viaxe cultural, xeográfica e persoal de vinte e nove protagonistas que representan as diferentes maneiras de vida dende a perspectiva  da ollada infantil .  Vinte e nove olladas do mundo circundante, pequeno pero básico para comprender a idiosincrasia particular dos diversos protagonistas.

     Protagonistas que soñan con abandonar o mundo de tonalidades grises, onde as máscaras da hipocrisía, a maldade, a miseria e a explotación cobren todo, e poder  atinxir o de cores rechamantes no que cadaquén poida ter voz e soños.

ADISU: “E cando lle preguntan de onde vén,/de onde son eses ollos seus/negros coma carbóns/pensa sempre/que o fogar son dous brazos de nube/e unha voz de cristal que di ”meu neno”.

OLIVIER: “Olivier é especial/desde o día que aprendeu da poesía/ que non é necesario/ correr coas pernas,/ cando se pode voar coa cabeza/ prendida no ronsel dun verso máxico.”

GIULIA: “E polas rúas estreitas/da cidade pantano/camiña desexando/non esquecer xamais/que ela é a principesa verdadeira/entre todos os bailes de mentiras/cos que está feito o mundo/no que vive.



     
     Explotación, miseria, emigración, ritmo frenético das sociedades industrializadas pero tamén a tenrura, o agarimo, o amor á natureza e o poder evocador das palabras teñen cabida nestes versos. Esa ollada-esponxa que cativa cuns versos carentes de rima pero cheos de ritmo nos que se debullan os gustos culturais e o amor pola lingua xunto ás reivindicacións sociais dos menos favorecidos.

     Versos necesarios para que a rapazada sexa consciente do mundo no que vive e amplíe a súa visión cara á humanidade tendo  o coñecemento como base imprescindible para crear un futuro máis xusto.

     Diferentes niveis de lectura, para os máis pequenos é un achegamento a diversas culturas e os textos explicativos que aparecen ao seu carón axúdaos non só a entender a pluralidade de vidas, senón tamén a situar no atlas xeográfico o país correspondente. Para os lectores de máis idade é unha porta aberta cara á reflexión.

     Alba Cid, na súa faceta de ilustradora, achega uhas ilustracións expresivas e detallistas , acordes co ton textual.

                                                                                                                         ALBA  PIÑEIRO



viernes, 7 de septiembre de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (50) "Street Poems", de Fran Alonso





TÍTULO:   Street Poems

AUTOR:  Fran Alonso



EDITORIAL: Edicións Xerais . COLECCIÓN: Sopa de Libros



   
Dende que lin Cidades, hai xa ben anos, comprendín que a poesía de Fran Alonso (Vigo, 1963), dirixida á mocidade, levaba unha orientación innovadora e estaba enfocada a presentar moitos camiños ao lectorado.
    
     E sucedeu, tamén, con aquela poesía que Fran Alonso escribiu para as primeiras idades. O meu gato é un poeta e Poemas birollos para ler cos ollos son un claro exemplo do que estou a dicir.
 
Fran Alonso
     Teño nas miñas mans un novo poemario deste autor vigués: Street Poems. De novo, convencionalismos fóra.  De novo, procurando o interese do lectorado mediante poemas para ver. poemas  para que se identifique coa realidade artística circundante calquera lector/a, para que sintan a proximidade dos textos tirados dos muros das rúas xunto cos seus propios. Uns serven de inspiración aos outros e a creatividade do poeta non ten cancelas.

     Todos eles están impregnados de rebeldía. Son golpes de voz dun certo carácter subversivo. Removen conciencias e non deixan indiferente a ninguén.

     Atopamos en Street Poemas fotografías que Fran Alonso foi facendo de textos e imaxes pintadas en muros e paredes. El mesmo explica a procedencia dos poemas nunha introducción ao poemario: Este é un libro que foi medrando aos poucos na miña cabeza. Comecei hai catro anos, fotografando aqueles graffiti ou intervencións de “street art” alí por onde pasaba, inicialmente de xeito esporádico e ao final de xeito sistemático.

     


     Si, porque o que Fran Alonso ía atopando (tags, murais nunha parede, edificio, vagón dun tren ou nunha árbore) converteuse, case sen querer, en intervencións que o levaron a crear este libro tan singular. O poemario dun autor atrevido que crea espazos de plástica e poesía con poemas gamberros, críticos, inconformistas.

     Un poemario de denuncia, reivindicativo cen por cen no que imaxe e texto desenvolven un papel que se converte en reto para quen entre neste mundo tan atractivo.
     

      Poesía na nova dimensión. Poesía visual en moitos casos. Poesía necesaria nunha contorna que precisa da creatividade en toda a súa extensión. A expresividade visual e a palabra indomable feitas poesía.

    
     Un libro para permanecer.

                                                                                                 ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO

lunes, 9 de julio de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (49) "Allumette", de Tomi Ungerer





TÍTULO:  Allumette.





AUTOR:  Tomi Ungerer.




TRADUCIÓN: Sandra Senra Gómez e Óscar Senra Gómez.



EDITORIAL: Kalandraka. Colección: Tras os montes.





Intelixente, interesante e necesario o labor que a editorial Kalandraka está a levar a cabo coa súa aposta de recobrar clásicos da Literatura Infantil e Xuvenil dos andeis do tempo e achegárllelos aos novos lectores a fin de que poidan ampliar a súa bagaxe lectora con autores de referencia.

    
Tomi Ungerer
     
     Este é o caso de Tomi Ungerer, debuxante, ilustrador e escritor francés de gran recoñecemento internacional e gañador do Premio Hans Christian Andersen en 1998.

         Allumette viu a luz por primeira vez en 1974 e é unha homenaxe ao conto clásico de Andersen, ao que Ungerer agradece explicitamente ao comezo do libro, xunto cos irmáns Grimm e a Ambrose Bierce polo seus traballos a prol da literatura.




     Como sucedía no clásico do século XIX de Andersen, a protagonista deste conto ilustrado é unha nena pobre e orfa que vive na rúa e que experimenta toda a crueza e ruindade dunha sociedade deshumanizada e demasiado centralizada no materialismo. Situación que se agrava na noite de Nadal ao poñerse de manifesto as grandes desigualdades sociais. A diferenza radica no desenvolvemento da acción e os seus diferentes finais, mentres que no clásico se amosa unha situación real e pesimista, neste aparece unha luz de esperanza nun futuro mellor sustentado no traballo en equipo dunha sociedade máis solidaria, plural e equitativa.


     Todo o texto vai acompañado por unhas expresivas e coloridas ilustracións onde se poden observar detalles que complementan a narración textual e permiten varios niveis de  lectura.

                                                               

                                                                                                                                               ALBA PIÑEIRO

domingo, 29 de abril de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (47) "Leonardo e os fontaneiros", de María Victoria Moreno






AUTORA: María Victoria Moreno.



ILUSTRACIÓNS: Manuel Uhía.




EDITORIAL: Galaxia. Colección: Árbore.





Leonardo e os fontaneiros é unha novela realista onde a súa autora, María Victoria Moreno, escritora homenaxeada nas Letras Galegas deste ano, é quen de penetrar no universo dos adolescentes e amosarnos o mundo segundo a súa perspectiva.

     Esta obra viu a luz primeiro na editorial SM e xa a partir de 1986 en Galaxia. Na colección Árbore saíu en 1990. Colección que foi codirixida  dende a súa creación en1988 por María Victoria Moreno, Antonio García Teijeiro e David Otero, e que tanto achegou á calidade literaria da nosa LIX e doutras coas traducións ao galego.

 
María Victoria Moreno
     
     Leonardo e os fontaneiros engaiola a calquera lector que se deixe levar pola palabra ben construída para argumentar e descubrir o seu poder. Así, coñecemos a través dela a tenrura e a diversión pero tamén a tristura e a crítica que invita á reflexión e que se agocha nas súas páxinas. Trátase dunha novela na que a súa autora deita gran parte do que van ser temas recorrentes, pois coma profesora sabía que a educación dos nenos e adolescentes é o mellor xeito de combater a ignorancia, as inxustizas e desigualdades de calquera tipo e apostar por un futuro plural, equitativo e máis solidario. Deste xeito convida o lector a coñecer a Antón, o seu protagonista e mais a Leonardo, un can da rúa, que se vai converter no seu confidente e, xa que logo, amigo dos fontaneiros, os compañeiros de curso de Antón.
     
     A historia desenvólvese ao longo de todo un curso escolar, oitavo de EXB e vai supoñer unha viaxe iniciática cara á madurez de todos os seus protagonistas, ao ter que enfrontarse a diversos conflitos tanto escolares como persoais e morais e mesmo  ao significado da ausencia como aprendizaxe futura.

     E así, a través da ollada de Antón reflicte a importancia da amizade, do amor aos animais, do respecto aos demais, aínda que non opinen o mesmo, da honestidade, pero tamén sinala o mundo das aparencias e dos prexuízos envoltos sempre coa pátina da ignorancia.
      
     Está estruturada en vinte e sete capítulos curtos sustentados no emprego dunha prosa fluída cunha linguaxe coidada e que se poden ler de xeito lineal ou non, segundo o gusto do lector, como ben indica a autora ao comezo do libro: “Fai o que queiras, amigo, pero le o libro, que para iso o escribo. E que che preste.”

As expresivas ilustracións de Manuel Uhía  danlles vida aos personaxes e están en sintonía co ton textual.



                                                                                           

                                                                                                       ALBA PIÑEIRO

martes, 10 de abril de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (46) "Escaquis e Romeu", de Antonio Manuel Fraga







TÍTULO: Escaquis e Romeu.

 


AUTOR: Antonio Manuel Fraga.




ILUSTRACIÓNS: Jacobo Fernández Serrano





EDITORIAL: Xerais. Colección: Sopa de libros.






Toda iniciativa que teña que ver coa promoción da lectura para os máis novos, sempre é de agradecer, pois significa apostar polo futuro máis inmediato do que eles forman parte. Escaquis e Romeu é unha historia que xurdiu por encargo para ser o fío condutor do Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra do 2017,baixo o lema:”O mundo que queremos”. O seu autor, o escritor e enxeñeiro técnico, Antonio Manuel Fraga ten ben claro o mundo que quere e así é quen de achegarlles aos lectores a partir de dez anos, esta fermosa e tenra historia que se vai converter en todo un alegato da bondade humana, non exenta de crítica social e reivindicación dun mundo máis xusto en todas as súas facetas tanto humanas coma animais e naturais.

      
Antonio Manuel Fraga
     
     Romeu é o seu protagonista, personaxe entrañable que cre no ser humano e cuxa profesión de barbeiro lle permite ser feliz ao gozar coas gandes-pequenas cousas da súa vida cotiá coma a conversa cos veciños ou lerlles ás plantas e así sentirse vivo, rodeado de vida de papel e vexetal e esquecer as chanzas dos que confuden a súa bondade co feito de ser parvo. Escaquis é un ser misterioso, un espírito que nace dos soños dos nenos, habita no “reverso-mundo”e ten un estraño poder: o de abrir as portas ao mundo dos desexos.

      
     A súa estrutura en tres partes con cadanseu título e con cinco capítulos curtos cada unha, axuda a que o lector se familiarice coa historia e descubra no epílogo quen é a personaxe narradora, que ao longo de todo o libro lle fai continuas invitacións para que a acompañe na aventura lectora.
 
Ilustración de Jacobo Fernández Serrano
      
     A través do emprego dunha prosa fluída, non exenta de humor, aparecen os personaxes caracterizados e de fácil recoñecemento para o lector que se introduce na historia onde vai descubrir que os prexuízos, o medo ao descoñecido e a xenofobia son sempre produto da ignorancia e que a amizade é tan poderosa que ata dá forzas para enfrontarse a calquera perigo.

Antonio M. Fraga e Jacobo F.S. no Salón do Libro de Pontevedra
     
     As expresivas ilustracións de Jacobo Fernández Serrano están en sintonía co ton textual e amosan cos seus trazos unha tenra homenaxe a Agustín Fernández Paz por parte do autor e do ilustrador.


                                                                                                                  ALBA  PIÑEIRO



lunes, 2 de abril de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (45) "A horta de Simón", de Rocío Alejandro





AUTORA: Rocío Alejandro.



TRADUCIÓN: Manuela Rodríguez.





EDITORIAL: Kalandraka.






O Premio Internacional Compostela de Álbum ilustrado organizado polo Departamento de Educación e Cidadanía do Concello de Santiago de Compostela xunto con Kalandraka editora, cada ano cobra maior prestixio e proba disto é a cantidade de obras pertencentes a diferentes países que tivo na súa última convocatoria. De todas elas e por unanimidade, saíu gañadora da X edición “A horta de Simón” da ilustradora arxentina Rocío Alejandro.

 
Rocío Alejandro
     
     Trátase da primeira obra na que a autora Rocío Alejandro exerce a dobre faceta de escritora e mais ilustradora. E faino para achegarlle ao público infantil esta fermosa historia aberta a diferentes lecturas e que convida a gozar do contacto coa natureza, primeiro dun xeito individual e logo colectivo. Para amosarnos que aquilo que é bo para unha persoa, se se comparte, aumenta os seus beneficios porque repercute en toda a comunidade. É un exemplo do que deberiamos facer para conseguir a boa convivencia e, se está a natureza polo medio, mellor porque é un ben universal que nos atinxe a todos. Entre todos temos a capacidade de facer que cambie aquilo que non nos gusta e potenciar o que si nos permite vivir en harmonía.

      A partir dun comezo sinxelo, non simple, a autora vai enchendo as páxinas cunha progresión narrativa textual e visual utilizando unha estrutura acumulativa pola que desfilan os diferentes personaxes. Facendo unha viaxe dende o individual ao colectivo tanto no plano lingüístico coma no plástico que esperta a intención ecolóxica e comunitaria. Sobresae o emprego da laboriosa técnica da estampación mediante selos entintados para darlles vida aos personaxes e á horta.



                                                                                                                            ALBA  PIÑEIRO

viernes, 16 de marzo de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (44) "Hermes, aprendiz de mago", de Manrique Fernández







TÍTULO: Hermes, aprendiz de mago.



AUTOR: Manrique Fernández.
Manrique Fernández



ILUSTRACIÓNS: Mariana Alejandra Aravena.



EDITORIAL: Galaxia. Colección: Árbore.




O xornalista e escritor galego Manrique Fernández achégalles aos lectores a partir de dez anos esta pequena peza teatral que supón a súa estrea dentro do eido da literatura infanto-xuvenil.

     
     Hermes, aprendiz de mago preséntase nunha única escena e con seis personaxes: dous, humanos e catro monicreques ( a curuxa, o sombreiro, o pote e a túnica) que cobran vida para axudar o seu dono e amigo, Hermes. Este é o mozo protagonista da historia que se desenvolve na cova onde se prepara para obter o título oficial de “mago”.

    
     Na súa aparente sinxeleza radica unha dobre lectura onde se descubrirá como o traballo en equipo, a solidariedade e a amizade son compoñentes importantes non só para lograr os propios obxectivos, senón tamén para derrubar prexuízos e crear entre todos un mundo máis habitable.


     O feito de que estea estruturada nunha soa escena xunto coa información do propio autor convida á súa representación, que tamén se ve favorecida polo emprego dunha linguaxe clara e salferida de humor suficiente para crear unha atmosfera máis propicia para a solución dos conflitos e dificultades.
 
Ilustración de Mariana Alejandra Aravena


     As ilustracións de Mariana Alejandra Aravena son as encargadas de darlles vida a todos os personaxes, facendo fincapé na súa caracterización externa pero tamén na súa expresividade.

                                                                                                      ALBA PIÑEIRO

sábado, 3 de marzo de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (43) "Corredora", de María Reimóndez






TÍTULO: Corredora.

María Reimóndez


AUTORA: María Reimóndez.



EDITORIAL: Xerais. Colección: Fóra de xogo.





A escritora, tradutora e intérprete María Reimóndez achégalles aos adolescentes esta novela necesaria e comprometida coa humanidade xa que lles dá voz aos seres máis desfavorecidos da sociedade. María Reimóndez é fundadora da organización non gobernamental de cooperación ao desenvolvemento Implicadas/os no Desenvolvemento, que leva dende 1998 actuando na India e Etiopía en diferentes proxectos que buscan a superación da discriminación de xénero como base do desenvolvemento perdurable.

    

     Todo está narrado cunha prosa clara, directa que amosa o seu compromiso coa historia ao respectar as protagonistas da mesma sen ocultar ou adubar a cruel e inxusta realidade na que viven as nenas etíopes onde a tradición arraigada do atletismo supón unha luz de esperanza dun futuro mellor. A través da súa estrutura, dividida en catro partes de diferente extensión, pero todas con títulos suxestivos (Fondo, Series, Campo ao través e Sprint) a autora convida o lector a participar na preparación da carreira vital da súa protagonista onde se reivindicará como muller, deportista e etíope.

    
     Aquilo que non se nomea, non existe, de aí a importancia de coñecer a Genet, a nena protagonista desta historia de superación e afouteza ante as adversidades do seu mundo desigual e discriminatorio. Ela, súa nai e a figura do pai viven nunha aldea montañosa de North Wolloh en Etiopía, onde Genet, a pesar da pobreza, é feliz pois é libre de percorrer as montañas que son a única paisaxe que coñece dende que naceu. A fame e a opresión patriarcal obrigan a todas as mulleres, incluídas as nenas da aldea a desprazarse ata a perigosa cidade de Addis Abeba para pedir esmola polas súas rúas. Alí Genet vai saber aproveitar a oportunidade que lle ofrece a vida ao ser descuberta por un adestrador cando percorre as rúas para vender panos. E despois de moito esforzo cotián, sorteando todos os perigos que encerra unha cidade coma esta, consegue formar parte do equipo nacional e correr non só por ela, senón tamén por todas as que quedaron no camiño e perderon a súa voz.



Hoxe corre para que o mundo enteiro a vexa. Para que o mundo enteiro vexa de que son capaces as invisibles. As nenas das montañas, as nenas da rúa, as mozas solitarias que non queren casar...Disposta a non baixar nunca a cabeza...”(páx.92)

                                                                                              
                                                                                                               ALBA PIÑEIRO

martes, 20 de febrero de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (42) "Rufus . O morcego que adoraba as cores", de Tomi Ungerer






TÍTULO: Rufus. O morcego que adoraba as cores.



AUTOR: Tomi Ungerer.




TRADUCIÓN: Sandra Senra Gómez e Óscar Senra Gómez.



EDITORIAL: Kalandraka. Colección: Tras os montes.





Da man da editorial Kalandraka chega ás nosas letras este clásico publicado por primeira vez en 1961 cuxo autor é o recoñecido e premiado escritor e ilustrador francés Tomi Ungerer, gañador do Premio Hans Christian Andersen en 1998.

     Rufus. O morcego que adoraba as cores segue unha liña de obras anteriores onde os protagonistas son animais pouco convencionais segundo os canons establecidos na sociedade. Algo do que que o autor se valeu para plasmar tanto nos textos coma nas ilustracións a crítica social da discriminación do que non segue as normas.


     Trátase dun álbum ilustrado cuxo protagonista é un morcego chamado Rufus que descobre, por casualidade, as cores brillantes que existen polo día e que contrastan co branco e negro da súa gris vida cotiá. Queda tan abraiado que decide pintarse de fermosas cores e vivir de día coma os demais paxaros, pero axiña se decata de que o seu soño vai ser difícil de cumprir ao ser sinalado e illado polos habitantes da intolerante sociedade na que vive. Será grazas ao doutor Tarturo como coñecerá o verdadeiro tesouro da vida, tanto  sexa en branco e negro coma en cores rechamantes, o significado da amizade que non entende nin de prexuízos nin de diferenzas pero si sabe da xenerosidade, da confianza, do respecto e do agarimo.

      
Tomi Ungerer
     
     Rufus atrae a lectores de todas as idades que se deixen emocionar coa palabra ben artellada, adubada de humor intelixente e acompañada de trazos pictóricos claros, directos, expresivos e en sintonía co ton textual onde destaca esa dualidade dos dous mundos do protagonista: o seu propio, a escuridade e o gris da súa cova, fronte o mundo soñado o das cores  vivas e alegres.


                                                                                                               ALBA PIÑEIRO

viernes, 9 de febrero de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (41) " Formigas, risas, flores e dinosauros", de Euloxio R. Ruibal






TÍTULO:  Formigas, risas, flores e dinosauros.



AUTOR:  Euloxio R. Ruibal.





ILUSTRACIÓNS: Gloria García Iglesias.




EDITORIAL: Galaxia. Colección: Árbore.




Euloxio R. Ruibal dramaturgo, guionista, narrador, ensaísta e académico da lingua galega, achégalles aos lectores a partir de oito anos, agora na súa faceta narrativa, este libro que contén catro fermosas historias baseadas na oralidade e que, de seguro, engaiolarán tanto a nenos coma a maiores.

     Catro contos que seguen a tradición oral, sustentados na forza da palabra que cobra vida cando é dita en voz alta. Catro pequenos contos cun fío condutor común: o humor e a maxia que conleva a verba ben construída e dirixida dun xeito directo ao corazón.
 
Euloxio R. Ruibal
     Catro contos cheos de tenrura no que conviven o mundo animal e vexetal xunto co universo fantástico dos nenos, onde todo é posible porque a imaxinación non entende de límites. Pero que tamén convidan á reflexión ao contar con diferentes niveis de lectura.
     
     Así dende o primeiro “A formiga revirada”  ata o cuarto “Santi e mais Iago” , pasando por “O xardín de Claudia” e  asumindo “Unha triste perda” descubrimos os diferentes protagonistas que nos desvelan os seus desexos, temores, acertos, experiencias vitais capaces de derribar os muros da intolerancia, dos prexuízos pero tamén de afondar na forza da unión e a perseverancia para lograr os obxectivos e a importancia da risa como elemento imprescindible para acompañar a ledicia.

     Formigas, flores, risas e dinosauros  susténtase  nunha prosa fluída, dunha aparente sinxeleza, que engaiola pola súa  riqueza léxica para amosar un universo propio formado a  partir da mestura do mundo real e o ficticio que convidan á reflexión.
 
Ilustración e capa de Gloria García Iglesias
     As  expresivas ilustracións de Gloria García Iglesias danlles vida aos diferentes protagonistas que aparecen focalizados e en sintonía co ton textual.


                                                                                                                          ALBA PIÑEIRO

domingo, 28 de enero de 2018

REMUÍÑO DE LIBROS (40) "Xandra, a landra que quería voar", de Mercedes Queixas Zas e Paula Pereira Carreiro





TÍTULO:  Xandra, a landra que quería voar

AUTORA:   Mercedes Queixas Zas


ILUSTRACIÓNS:  Paula Pereira Carreiro


EDITORIAL:  Urco Editora


Álbums ilustrados coma Xandra, a landra que quería voar, de Mercedes Queixas Zas e ilustrado por Paula Pereira Carreiro, son os que me enchen de felicidade cando ven a luz. Un álbum, este, que cumpre os requisitos que eu lles esixo aos libros dirixidos ás primeiras idades: claridade expositiva, linguaxe coidada, historias sinxelas ben artelladas, posibilidade de dobre lectura ,facultade de facer pensar e que as imaxes estean ben coidadas.

     De todo isto hai neste álbum editado por Urco Editora. Mercedes Queixas, con sensiblidade e intelixencia, artella unha narración orixinal: unha landra, que agarda o momento de descender polas pólas das árbores, resístese a caer e desexa con todas as súas forzas poder voar. As demais landras esfórzanse en que desista da súa idea, pero Xandra non se dá por vencida.
     
Mercedes Queixas. Foto de Mariña Ramos Queixas

     A protagonista soña, non quere ser coma as demais e loita por ser dona do seu destino. Voa coa ollada e imaxinación cara ao inmenso ceo da devesa. E, pasada a primavera e mais o verán, Xandra nunca esqueceu un segredo que coñecera a través da súa amiga, unha sabia andoriña e que só ela coñecía.
     
     Este é un relato que se desenvolve, como podemos ler, no Courel. Todo el está contido nun medio natural que serve de escenario para que a historia  teña cor e teña identidade. A paisaxe,  coas árbores e toda sorte de paxaros xoga un papel imprescindible para entender moito mellor esas arelas de liberdade da protagonista e consegue un ambiente natural que se agradece. Todo isto nun marco cromático fermoso. Con cores vivas, figuras de trazos planos ben expresivos, limpeza de formas e espírito alegre, Paula Pereiro consegue un discurso aberto que permite dialogar co texto da autora. As súas ilustracións teñen moita vida e son moi nidias.
 
Paula Pereira Carreiro
     
     E se falamos do Courel, non pode faltar unha referencia ao extraordinario Uxío Novoneyra. E fica patente, xaora, nesas liñas que din que Xandra ollaba sen descanso o ceo, na procura da amiga andoriña, que chegara no comezo da primavera, canda o canto do cuco, para aniñar disimuladamente no balcón da Casa do Poeta.

     
A casa de Novoneyra no Courel. Foto toamada do blog "O Courel foto a foto"

     En definitiva, que estamos diante dun álbum magnífico para compartir lectura cos rapaces e rapazas das primeiras idades ( e adultos), establecer con eles un diálogo interesante, do mesmo xeito que Mercedes e Paula o fan a través das palabras e as imaxes.

     
     Libros coma este son os que fan que a literatura prenda nos lectores e lectoras teñan a idade que teñan. Son imprescindibles para que a nosa LIX sexa valorada xa dende o principio.  Fornecen o cada vez máis amplo catálogo de obras que convidan a saborealas dende os primeiros intres das nosas vidas.

                                                                                                    ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO